Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

De verhuizing


Steeds weer hadden zijn kinderen het aangeroerd
Alie had dan steeds het woord gevoerd.
"Pa zie nu toch zelf ook in
u staat nu voor een nieuw begin.

Moeder die is er nu niet meer
die mooie tijd die keert niet weer.
Dringt het dan niet tot u door,
heus wij hebben het beste met u voor.

Je bent al niet zo best ter been
en alleen is maar alleen.
Denk toch aan de dag van morgen,
wij kunnen u niet verzorgen.

Dat ging wel even in het begin
maar wij hebben ook ons werk en een gezin.
Dus pa denk er nog eens over na
De papieren liggen hier in de la."

Na lang dralen had hij zich er in berust
en regelden zij voor hem een kamer in Avondrust”
een kamer met een bed
en een keukentje waarin men koffie zet .

Van alles moest hij afstand doen
van zijn tuin met buxsushagen strak en groen
van zijn borders vol met bloemen
te veel om op te noemen.

Zijn huis met alle herinneringen
zijn meubeltjes en vele andere dingen
en wat zou hij daar vinden
niets maar dan ook niets dat hem zou binden.

Daar kwam zoon Arie met de bus
die was door Alie aangewezen voor die klus.
Om pa zijn spulletjes te verhuizen
en wat over bleef naar de milieustraat te sluizen.

Haast heel zijn hebben en houwen
zou hij naar een vuilcontainer sjouwen.
Hij onderdrukte een ingehouden snik
en begroete Arie met een knik.

Hij zei toen onverwacht,
"luister Arie ik heb mij toch bedacht.
Een halve eeuw woonde ik hier met je ma,
nu zij er niet meer is willen jullie dat ik ga."

Dan vervolgde hij heel zacht.
“Samen hebben wij jullie hier groot gebracht,
niets hebben jullie hoeven ontberen
en een ieder mocht gaan studeren.

Om jullie dit alles te kunnen geven
was ons niets te veel zo hoort men saam te leven.
Zeg Alie dat ik niet naar Avondrust zal gaan
laat alle spulletjes maar staan.

En zeg Alie dat ik mij wel red
dat ik die verhuizing heb verzet
als het zover is dan mogen jullie op komen draven
want vanuit dit huis wil ik; net als je ma, worden begraven.”
DdJ.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 12-01-2016

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Dolf de Jong
Actief sinds: 26-12-2015
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘De verhuizing’ van Dolf de Jong zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.