Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Terugkeer

TERUGKEER

Over het kerkhof vaalt de sneeuw.
't Oneindig Zijn hangt aan de eeuwigheid verklonken
in nevelende stilte over graf en paden. Geen schreeuw,
geen woord wordt hier nog aangehoord,
waar diep verzonken, de stemming van de ziel
in dit verre landschap van haar kenbaarheid
slechts nog in de voetstap die zij gaat
een vergankelijke indruk van haar wezen achterlaat.

En ergens, in het warme huis door lamp verlicht,
na lange taak gedaan en taak nog onverricht,
beziet een vrouw, over hem heen gebogen,
met mededogen en verwondering, een vermoeide man.
Hoe, in het ademend lijf van haar beschermeling,
nog hier onder haar hand, maar tegelijk in 't verre land,
het leven ongeweten zo nabij de doodsslaap ligt.

Hij keert zich - naar haar toegenegen -
De kwelling, in de lange duur verzwegen,
niet meer aan het bestaan gehecht
en Iemand Anders in de Hand gelegd,
weet niet langer wat die gisteren was.
In 't opgeslagen oog waarin het teruggekeerde leven blinkt,
weerklinkt het willen weer. En glimlacht stil.

Op het verre kerkhof zwenkt een raaf, wanneer
een plotselinge windvlaag die zich nooit vergist,
het voetspoor van de heenweg wist.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 19-02-2018

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Lilian Muileman
Actief sinds: 13-02-2018
Informatie bij het gedicht:

17 november 2001 Uit: Lichtbundel
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Terugkeer’ van Lilian Muileman zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.