Spiegel
Als ik ‘s morgens in de spiegel kijkword ik aangestaard
door een vreemde
Ik zie een bolle toet en dikke ogen
en iemand die in de verte vaag op mij lijkt
En als ik dan een poosje sta te turen
komt heel langzaam het besef
dat ik het zelf ben
Een schim van wie ik ooit was
althans van de buitenkant
Want van binnen
ben ik nog steeds dezelfde
Een vitale jonge meid
die zonder probleem een halve marathon liep
Slank, afgetraind, sportief in alle opzichten
een rots in de branding
Vanuit het niets geveld
door een zeldzame ziekte…
progressief
Dus beter wordt het niet
slechter des te meer
Veel medicijnen
en even veel bijwerkingen
zoals een bolle toet
en dikke ogen
Waardoor ik er uit zie
als iemand die in de verte vaag op mij lijkt
Maar van binnen……
Blijf ik gewoon dezelfde
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.