De zeevaarder

Hij kuste haar hartstochtelijk,
Nadat hij terugkwam van zijn reis,
Na maandenlang op zee,
Was hij dan eindelijk weer thuis.

Zij wachtte al die tijd met angst en beven,
Er waren al veel op zee gebleven,
De zee geeft en de zee neemt,
Dat is voor zeelui en familie niet vreemd.

Toch blijft de zee trekken,
Zowel koopvaardij als visserij,
Niet louter om d’kas te spekken.

Het willen varen zit in zeemansbloed,
Valt niet uit te leggen,
Het varen doet hen gewoon erg goed.