Woede en kwaad zijn

[ Mag ik niet boos zijn ]

Mag ik niet boos zijn,

mag ik alleen maar hopen --

op rechtvaardigheid?

— Zyw Zywa

Slaapverstoring

Wanneer de nacht op de deur klopt
Laat ik mij wegglijden in dekens
Het lawaai in mijn hoofd stopt
En ontvouwen zich de eerste tekens

Eerst klinkt het nog flink veraf
Niets om mij zorgen over te maken
Intussen is mijn rust nog onaf
Lijkt het eerder op terug ontwaken

De indringer maakt zich kenbaar
Onooglijk klein maar met pretentie
Ik maak een vervelend gebaar

Naar een rondvliegend insect
Het gaat hier over een urgentie
Een mug berispen heeft altijd effect

— Gary Oeyen

Schaduwspelers

Het is rustig, heel rustig,
roodstralende regenslierten fonkelen aan het firmament,
bij ontwakend oogstlicht
Even trekt een donkere donderwolk boven het stadion,
supporters aftekenend als sluierachtige silhouetten,
onrustige schaduwspelers,
maar die door een vluchtige windvlaag, naar het huiverend hart van de stad wordt gedragen

Bij een doelpunt gaan de handen op elkaar,
gloeiend verhitte gezichten en groeiende gestalten
doen de arena oplichten,
en weer terugvallen bij een tegendoelpunt
De betegelde binnenplaats trilt bij elk opstijgend geluid,
waarbij enkele tegels zich onttrekken uit hun onderlinge greep

Op het plein wachten zwaar gekleedden,
gehelmd en met pilsstokken bengelend aan brede leren riemen

— Paul Duyvesteyn

Een oppositionele bui

Ik verkeer momenteel in een wat oppositionele bui
Al die lui, die poogden mij steeds weer neer te halen
En om feitelijk wat? Vergaande jaloezie die hun houding
deed bepalen?

Zielsgraag zou ik eens ultiem wraak willen nemen
Zijn ze potdorie van daar en hier? Verkapte kannibalen,
wat ik vermoed Denkbeeldig vlot maar gaan kielhalen?
Ach, zelfs dát is teveel moeite... Beleef ik daaraan oprecht
plezier?

— Dakoyria

de kracht van een woord

in mijn hoofd wordt het licht
op hoe het verder moet heb ik even geen zicht
zonder stem verlies je al je kracht
als de zon schijnt
wordt het snel nacht
net als je laatste woorden
rust zacht…

door de kracht van een woord
heb ik mijn beste vriend vermoord

— mini

Schaduw van afkeer volgt mij.
Klein en naakt had ik geen keus.
Gesmoord in duister licht. Zijn macht.
Dertig jaren - meer - blijft hij mij bij.
Een waas, een schim. Altijd aanwezig.
En voor hem?
Slechts een dwaalster ben ik.
Vergeten in zijn spoor van molest.

— Jan Folkert

Vervelende klier! Wat weet je nou nog?

In mijn huidige, bejaarde bestaan wil ik graag in een
warme trui en broek rondlopen gaan
Het kwam me te staan op veel en ongevraagd commentaar
van ene "heer"

"Mens, doe eens oorbellen in en draag een jurk;
het geeft zo'n vrouwelijk gevoel in je bestaan" weer
Verdikkie, wat wéét zo'n vent eigenlijk van mij? Ik ging
in mijn jonge jaren nog zonder enige averij ten dans!

Ja, toendertijd wél pontificaal aantrekkelijk gekleed en
ik kréég me een sjans... Het hoorde er allemaal bij,
maar ook nu nog? Naar mijn eigen gevoel kijk ik niet
heel blij

Steunkousen onder een jurk vandaan, dat is toch
geen gezicht! En wat te denken van mijn hier en daar
wat geschonden aangezicht? Een huidaandoening en
op dokter's advies niet met lagen make-up toegedicht

Op hoge hakken zwik ik dat het een lieve lust is...
In no time beland ik op mijn gezicht! Mijn kapsel kan er
redelijk mee door, echt wel verzorgd naar de laatste
mode hoor

Comfortabel is het meest waarvoor ik nu op mijn
leeftijd ga Supersexy bewaar ik nog in een speciale
la, voor het geval dat... enige intimiteit met zijn twee!
Vooralsnog ben ik met mijn 75 jaar al twintig jaar

alleen Dus wat bedoelt die vent nou eigenlijk, ga toch
heen! Alsnog een lover, nou nee en waar vind ik een
leuke meneer, vrijwel meteen?

Dakoyria, 2023.

— Dakoyria

Vrede en Verstand

Waren de regen en de vloed
een straf voor Eva en ons
vrijpostige verstand
dat niet altijd het goede doet?

Of gebruiken we dat verstand
juist te weinig, zoals toen
mijn man onze zoon ontzag
en boos werd op de baby?

Wat bezielde hem? Hij is oud
en maakt zich zorgen om de wereld
sinds de ramp waarbij wij alle acht
gespaard gebleven zijn

Laten we zijn woorden maar vergeten
gewoon een goed leven leiden
en een stad van vrede stichten
als centrum van heel de wereld

— Zyw Zywa

Mijn huis heeft gladde tegels
muren, die de wrekers wit wassen
van de geronnen noodzaak
om uit de weg te ruimen

wie op anderen neerkijkt
achter dekmantels werkt
niet voor rede vatbaar is
of anders anders is

Uit de hulzen van de kogels
waarmee ze verdoofd zijn
spint een automaat spoelen
vol koperdraad

voor het elektrische skelet
van de wereld dat alles geleidt
en feiten, wetenschap en schoonheid
egaliseert tot menige woede ontploft

Misschien is het ijdele waanzin
in jouw ogen, in een verhit hoofd
is het onontkoombaar
de poëzie van verzet

— Zyw Zywa

Mister Prikkebeen

Mensen lijken naar mijn idee alemaal wel
Mister Prikkebeen Te gauw valt een woord
verkeerd, gepikeerd gaat men dan heen
Nog altijd de weerslag van corona?

Tsja, 'Oranje' als uitlaadklep werkte ook niet
bepaald mee... De zoveelste frustratie zo lijkt
dan het idee
Ik trek me maar terug in mijn veilige huisje

heb het eventjes wel zo volledig gehad!
Natuurlijk geeft het voldoende lieve schatten
Maar de meerderheid verpest het momenteel
en om wat?

Dakoyria, 2021.

— Dakoyria

Zijn we soms in oorlog?

Het lijkt verdorie nu wel oorlog!
Alleen zijn de ramen nog niet geblindeerd...
Eten is er gelukkig voldoende voorradig en
ook rustig slapen gaat vooralsnog niet verkeerd

Alleen die schoften van criminelen, anders kan
ik ze niet noemen Ik ben nog steeds met
stomheid geslagen; boven alles de politie als
mikpunt en ook nog een ziekenhuis in puin,

hoe durven ze, te vaak nog niet meer dan blagen
Zijn ze nou helemaal van de pot gerukt!
Snel weg met die doodenge figuren, zo zwaar
mogelijk bestraffen, als snelrecht tenminste lukt...

Dakoyria, 2021.

— Dakoyria

Dringend wil ik

Ik ben rijk, ik kan kiezen:
een storm sturen die hen wegsmijt
als het afval dat ze zijn

Hoe erg zij stinken onder hun o
zo sjieke kleren kan ik in geuren
en kleuren aan iedereen vertellen

Terugtrekken kan ik me, verschansen
en nog niet het minste aan hen afstaan
omdat ze helemaal niets verdienen

voor hun daden, dag en nacht
kan ik grijze regens heel de wereld
laten doordrenken van verdriet

alles uit mijn handen laten vallen
en verdomme mijn spullen pakken
of juist een tas met troost en zorg

om hen barmhartig bij te staan
ik kan tot inkeer komen, een stap
terug doen en het goed gaan maken

want wie ben ik uiteindelijk
om te denken dat ik het beter weet
hoe dan ook, dringend wil ik iets doen

en ik kan kiezen, ik kies
verstandig te zijn, want nee
krankzinnig ben ik niet

— Zyw Zywa

Die rotvliegen ieder jaar!

Je zou er vrijwel gaan denken: Vliegen?
Een jaarlijks terug kerende irritatie
Vlot en goed de dood aan hen schenken
Als om mij te pesten is nu zelfs de vliegen-
mepper zoek

Ik kijk en kijk in vrijwel iedere in aanmerking
komende hoek Doortreiteren doet nu mij dit
meer dan nare beest Juist ben ik op mijn
laptop bezig... Bepaald dan geen feest!
Waarom toch heb ik het zover laten komen?

Ieder jaar hetzelfde ritueel immers; insecten
die in zwermen komen toestromen
Uithongeren zal ik ze, pijnlijk hygienisch
verwijder ik iedere koek- en broodkruimel
En net als ik denk deze strijd gewonnen

te hebben, zit-ie weer doodleuk daar en kan
ik alleen nog maar moedeloos denken: 'Stik!'

Dakoyria, 2020.

— Dakoyria

doorzie mijn hart

Waar ik knik
ballen mijn vuisten
hun cirkel rond mijn vingers
gooi ik mijn blik naar binnen
buigen zij zich
tot de doorkijk van mijn hart

— Annette van Rijn

Schik

Kwaadheid maakt je stuk van binnen
je weet niet meer wat je moet beginnen
luister daarom naar oma’s wijze raad
blijf niet langer dan één dag kwaad
blijf niet hangen in pruilen of mokken
je plaagt slechts jezelf als je gaat wrokken
ben je ziek van woede, ja heel erg boos
pluk dan in de tuin de allermooiste roos
schik hem zorgvuldig in je duurste vaas
dan ben je je emoties weer snel de baas.

— Ellen Geven