Direct naar de inhoud

Advertentie

Woede en kwaad zijn

48 zelfgeschreven gedichten · Schrijf je zelf? Plaats je gedicht

Woede is een gevoel met slechte pers, maar dichters weten beter: kwaad zijn kan glashelder maken wat je écht belangrijk vindt. Deze gedichten over woede en boosheid laten stoom af: op papier, waar het niemand raakt en iedereen helpt.

Weergave

Pijn

De pijn die jij mij hebt gedaan,
onvergetelijk, maar toch ben ik verder gegaan.
Hopend op een "sorry" die je ooit zou geven,
maar jij bent altijd stil gebleven.
Dus heb ik maar vergeven,
mijn ogen gesloten,
en ben je er ongestraft mee weggeslopen.
Soms kan ik je niet uitstaan,
en wil ik je met heel mijn hart kapot slaan.
Maar ik heb mijn ogen gesloten
voor iets dat nooit had gemogen
Ik heb mijn ogen gesloten,
en daarvoor gaan ze nooit meer open.

0 Bekijk

Slaapverstoring

Wanneer de nacht op de deur klopt
Laat ik mij wegglijden in dekens
Het lawaai in mijn hoofd stopt
En ontvouwen zich de eerste tekens

Eerst klinkt het nog flink veraf
Niets om mij zorgen over te maken
Intussen is mijn rust nog onaf
Lijkt het eerder op terug ontwaken

De indringer maakt zich kenbaar
Onooglijk klein maar met pretentie
Ik maak een vervelend gebaar

Naar een rondvliegend insect
Het gaat hier over een urgentie
Een mug berispen heeft altijd effect

0 Bekijk

Schaduwspelers

Het is rustig, heel rustig,
roodstralende regenslierten fonkelen aan het firmament,
bij ontwakend oogstlicht
Even trekt een donkere donderwolk boven het stadion,
supporters aftekenend als sluierachtige silhouetten,
onrustige schaduwspelers,
maar die door een vluchtige windvlaag, naar het huiverend hart van de stad wordt gedragen

Bij een doelpunt gaan de handen op elkaar,
gloeiend verhitte gezichten en groeiende gestalten
doen de arena oplichten,
en weer terugvallen bij een tegendoelpunt
De betegelde binnenplaats trilt bij elk opstijgend geluid,
waarbij enkele tegels zich onttrekken uit hun onderlinge greep

Op het plein wachten zwaar gekleedden,
gehelmd en met pilsstokken bengelend aan brede leren riemen

0 Bekijk

Een oppositionele bui

Ik verkeer momenteel in een wat oppositionele bui
Al die lui, die poogden mij steeds weer neer te halen
En om feitelijk wat? Vergaande jaloezie die hun houding
deed bepalen?

Zielsgraag zou ik eens ultiem wraak willen nemen
Zijn ze potdorie van daar en hier? Verkapte kannibalen,
wat ik vermoed Denkbeeldig vlot maar gaan kielhalen?
Ach, zelfs dát is teveel moeite... Beleef ik daaraan oprecht
plezier?

0 Bekijk

Als niets nog naar je zin is...

Niets wat er nog naar je zin was, al sloofde men
zich nog zo uit...
Gedecideerd in je besluit dat het mooi was
geweest Het indringende verlangen naar een
einde aan het aardse 'feest'

Jij hongerde jezelf simpelweg uit, dronk nog
slechts wat water Je trof haar uitsluitend in bed
Niet eens meer met geliefde tennisbeelden voor
even de zinnen wat verzet

Zij joeg zeer vertrouwde personen zelfs finaal wég!
Uiteindelijk kwam je terecht in een piep klein kamertje
in een verzorgingshuis Dat was voor nú dan haar thuis
Haar meer dan riante flat werd ontruimd, zij heeft zelfs
niet kortstondig gehuild...

Zij leeft dan nog wel, maar feitelijk toch ook weer niet
Hechte vrienden tolereert zij ook niet meer in zo gewoon
menselijk verkeer.

0 Bekijk

Wie een hond wil slaan vindt een stok...

Wie een hond wil slaan, vindt altijd wel 'iets' om ervoor
te gaan... Zich niet afvragend hoe het dier dit ervaart
Tussen zijn poten zijn al gauw afhangende staart
Veel luid gebrul en wreed gelach door hem die het
slachtoffer aldus met "liefde" bezag...

Niets van zelfs maar enig mededogen Alleen maar
ongepast leedvermaak Het is bij de beesten-af en
helaas ook nog ongelogen!

0 Bekijk

de kracht van een woord

in mijn hoofd wordt het licht
op hoe het verder moet heb ik even geen zicht
zonder stem verlies je al je kracht
als de zon schijnt
wordt het snel nacht
net als je laatste woorden
rust zacht…

door de kracht van een woord
heb ik mijn beste vriend vermoord

0 Bekijk

Schaduw

Schaduw van afkeer volgt mij.
Klein en naakt had ik geen keus.
Gesmoord in duister licht. Zijn macht.
Dertig jaren - meer - blijft hij mij bij.
Een waas, een schim. Altijd aanwezig.
En voor hem?
Slechts een dwaalster ben ik.
Vergeten in zijn spoor van molest.

0 Bekijk

Schik

Kwaadheid maakt je stuk van binnen
je weet niet meer wat je moet beginnen
luister daarom naar oma’s wijze raad
blijf niet langer dan één dag kwaad
blijf niet hangen in pruilen of mokken
je plaagt slechts jezelf als je gaat wrokken
ben je ziek van woede, ja heel erg boos
pluk dan in de tuin de allermooiste roos
schik hem zorgvuldig in je duurste vaas
dan ben je je emoties weer snel de baas.

0 Bekijk

Teamnarcist

De geest van een narcist zwerft overal rond,
vliegend onder de radar, op zoek naar een kwetsbare plek, transformeert naar een zinderende orkaan, aan misleiding geen gebrek,
zijn slachtoffer snoert hij de mond.

Samen in het oog van de storm, in een stevige klem,
hij kopieert gewenst gedrag en lacht, afhankelijkheid dat wordt verwacht,
hij ziet en geniet van de ravage om jullie heen en jij ziet hem.

Jouw ontreddering laat hem koud,
je geest is gedoofd en hij gaat je lozen, het volgende slachtoffer wordt gekozen,
Zijn favoriete persoonsvorm is eeuwig eerste persoon enkelvoud.

Ik ben de beste;
Ik ben de grootste;
Ik ben de knapste;
Ik ben de geweldenaar;
Ik verdien respect;
Ik kan niet zonder ik.

Wanneer hij ZZP’er wordt, krijgt de vorm een andere inhoud,
Regels zijn voor hem niet bestemd, zijn geweten heeft hem nimmer geremd,
Zero Zuivere Persoonlijkheid is zijn aanpassing en justitie laat hem koud.

Tijdens promotie van zijn bedrijf zal hij niets verhullen,
Dit is voor de rechtschapen burger een schrik, presentatie van zijn team bestaat alleen uit zijn “ik”,
zo kan hij dagelijks zijn leegte vullen.

0 Bekijk

Boosheid opschrijven is een oude en onderschatte remedie. Wie woedend is, denkt in kringetjes; wie zijn woede in een gedicht giet, moet kiezen: welk woord, welk beeld, waar zit de angel precies? Dat kiezen alleen al brengt orde in de storm. De dichters in deze verzameling laten zien hoe dat werkt: hun verzen zijn boos op bureaucratie en onrecht, op mensen die te ver gingen, op het eigen spiegelbeeld soms, en de scherpste zijn vaak ook de eerlijkste.

Er valt hier bovendien iets te leren over de gelaagdheid van woede. Onder veel boosheid blijkt bij nader inzien iets anders te zitten: teleurstelling, angst, verdriet om iets dat verloren ging. Meer dan één gedicht op deze pagina begint vloekend en eindigt kwetsbaar; dat is geen zwakte maar de route die woede nu eenmaal aflegt als je haar serieus neemt. Voor lezers die zelf ergens mee zitten, kan zo’n gedicht een veilige eerste erkenning zijn: ja, dít is wat ik voel.

Als de storm richting zoekt

Wordt je boosheid gevoed door onrecht in de wereld, dan vind je strijdmakkers bij de protestgedichten. Zit er verdriet onder de laag lava, kijk dan bij verdriet, en het hele gevoelspalet staat bij emoties en gevoelens. Kookt er bij jou iets? Schrijf het eruit en plaats het. Papier kan tegen een stootje.