Tri-angle (2)
Tri-angle
forget the three angles.
Try to make a square
and we'll pretend
the 3 of us are in Londons Trafalgar Square.
Try if you dare.
— Vrouwke
Wetenschapsgedichten
Zwaartekracht, DNA, de vraag waar het leven begon: wetenschap zit vol poëzie voor wie goed kijkt. In deze gedichten ontmoeten laboratorium en verwondering elkaar, want begrijpen maakt de wereld niet minder wonderlijk, juist meer.
Regenboog zo statig hoog
Het is een mooi gebeuren.
En als de regen heeft gezwegen
Verdwijnen ook de kleuren.
Vragendorst
Ik wil onbekende werelden
In heldere statistieken vertalen
Logica zien in het zingen van vogels
Hun getjilp geroep gefluit en gekakel
Sterrenstelsels openvouwen
De kleinste Quarks en heelalstructuren
Met elkaar verbinden
Kun je een normaal mens echt begrijpen?
Wat ziet een koe in een paard?
Communiceren merels met patrijzen?
Kunnen planten ons ruiken als we slapen?
Wat vertelt de buitenkant over de binnenkant?
Zijn katten blij met hun staart?
Is er een leven voor de dood?
Spreken heupen een eigen taal?
Zijn bomen te groot voor woorden?
Naar welke hemel gaat een ongelovige?
Waarin verschillen twee druppels water?
Feif
-"Je kunt ze tellen op een hand!"
-"vier?"
PROFESSOR SICKBOCK
De hooggeleerde heer is vol stralen,
door elkaar suizend met vechtende denkkracht,
die heimelijk hopen op wereldmacht,
om rein geweten, goede daad niet malen.
Hij bepeinst in zijn verboden zalen
hoe de mensheid plotse verandering wacht
uit wetenschappelijk vorsende kracht.
Deze eenling wil faam én geld behalen.
Het kundige brein zonder schaamtegevoel
baart stormen over het vertrouwde leven;
angst en twijfel doen een ieder beven.
De dreigingen bereiken nooit hun doel,
dankzij kalme tegenstrijd, nuchter en koel,
gevoerd door Tom Poes' edel, moedig streven.
Majorana's
majorana’s
ik voel
hoe jij de keuzes
groter maakt
waardoor de ene
in de schaduw
van de ander staat
stabiel in
samen komen
met grote dromen
over het sturend
energetisch vermogen
sneller dan licht
het is niet
ons gezicht maar
wel de aan en uitknop
van hersendelen
die zich eindelijk
niet meer vervelen
met majorana’s
in deeltjes en golfjes
kiest het sprookje
dat nanosnel geleid
in een flits zijn
goddelijkheid bewijst
wil melker
26/02/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl
innovatie nu
wat is
is al beproefd
gekend en bemind
of verguist
waar het om gaat
wat er niet is
nog niet
wat we wel wíllen
waar we van dromen
onze illusies
zijn ze bedrog
of maken wij het
tot werkelijkheid
tot iets
wat is
in de wetenschap
dat het dan
opnieuw
uitdaging vormt
voor vernieuwing
innovatie
nu
Iets uit niets
Velen denken dat uit het niets
Na een onbekende knal er iets
Uit het niets dan kan ontstaan
Om weer in niets over te gaan
Want na het leven is er niets
En de dood ziet men als iets
Dat niets wordt en weer vergaat
Hoe uit niets toch iets ontstaat
Waarna dat iets dan verder gaat
In iets dat denkt en communiceert
Terwijl dat iets ons daarna leert
Dat nooit iets uit niets ontstaat
En daarna levend verder gaat
Is leven dan toch meer dan iets
Is na de dood echt helemaal niets
Beleef het leven eens als leven
Dat niet zonder reden is gegeven
Zodra je dit echt gaat verstaan
Dan zal iets je zeker niet ontgaan
Omdat je ‘t leven gaat verstaan
Dat na de dood iets door zal gaan
In iets uit een onbegrijpelijk niets
Dat wordt verandert in eeuwig iets
Door Hem die echt uit niets, iets maakt
Maar als je in het leven voor alles waakt
Dat je leven dodelijk wil gaan doven
Door in iets van niets te gaan geloven
archeologie
lagen zijn schrap ik weg
ik zoek naar sporen van voorbijheid
je ziet verdriet
maar voelt het niet
er liggen teveel lagen
van leven overheen
(een mensenleven duurt niet lang
herinneringen sterven af)
we willen weten
en we vinden wel
gestroomlijnde gegevens
hun redens worden zichtbaar
hun demonen verklaarbaar
maar wat het hart ze ingaf
blijft in diepe duisternis
voor alle eeuwen
paleo antropologie
een baby die huilt
vraagt troost
en vlug een beetje
genetisch zijn we nog altijd
jagers en verzamelaars
en zeker een pas geboren kind
het enige dat veranderd is
lactose bestendigheid en huidpigment
een baby die huilde
werd getroost en per direct
de vlakte was vol grote predatoren
en baby gehuil draagt ver
laat je zo'n kindje huilen
dan groeit er een onzeker mens
bestaan
we weten
maar we weten niet
wat weten is
het zijn is een proces
zonder doel of reden
de laatste mens die sterft
betekent pas het einde
van de geschiedenis
dat brouwsel van verlichte geesten
de echte reden ligt in onze genen
en daardoor in ontelbare memen
de mens schiep God
om kennis door te geven
en zich te reproduceren
de laatste reden
de reproductie van systemen
- ik ben nooit eenzaam
met miljarden bacteries -
de mens steelt
elke manier van leven
die vlieger gaat nog op
voor even
gebabbel
we zijn talige dieren
uit het gebrabbel
ontstaat gebabbel
maar alleen maar
als we samen zijn
alleen gaat elk gevoel
voor taal verloren
wordt je als wolfskind gevonden
ben je voorgoed gebonden
in een keurslijf van taalloosheid
alleen als kleintje
zuig je taal op als een spons
het is een samenspel
van genen en van memen
we zijn sociale wezens
ook als we dat ontkennen
we praten
de taal heeft ons verraden
proces
intuitie en holisme
wegbereiders van reductie
aftoetsen van een hyothese
spel van deductie en inductie
gloednieuwe hyothese
verifieerbaar en met alle bronnen
en na veel studies
en nog meer jaren
een paradigma shift
dan ben je oud
en krijgt misschien een nobelprijs
hersenspoeling
de hitte dendert in het voorbijgaan
als een trein over mijn hoofd
de hersenstam wordt wakker
het reptielenbrein neemt over
de hersenen zijn volgepropt
met aangebouwde koterijen:
cortex - neo-cortex - zone van broca - gebied van wernicke......
we zijn het enige dier, het naakte
dat oververhitting tegengaat door zweten
vandaar dat we met stip
de gevaarlijkste predator zijn
bij dag
in het zweet uws aanschijns
aan me hoela
om andere soorten
uit te moorden
en o ja, het okselhaar en schaamhaar
in de tijd dat we met de dieren praatten
en nog geen kleren droegen
hielden beide haarsoorten
seksuele feromonen vast
we moesten geen baltsgedrag vertonen
we konden het zo ruiken
en nog een enkel weetje
er is een menselijke luis
de schaamluis echter
hebben we bij de gorilla opgelopen
Het jaar 2000
Langzaam begin ik ook te beseffen dat ik ouder word.
Welk jaar duiken we in?
2017?
In mijn herinneringen was 2000 het kantelpunt.
Jarenlang telden we ernaar af:
Een nieuw millennium.
De verre toekomst.
Bij ons in de buurt is er een restaurant met de naam
“in het jaar 2000.’
Ooit was dat een hypermoderne naam.
Nu staat die “2000” voor traditie, en ouderwetse degelijkheid.
Al meer dan 17 jaar een referentie.
Tachtigers die nu kunstgebitten hebben en valse heupen,
dineerden er vorige eeuw al.
Ze waren nog niet met pensioen en vierden er Nieuwjaar.
Ze kusten elkaar, wensten een goede gezondheid en beseften
volgend jaar is zoiets als morgen, dan zitten
ze hier opnieuw te vieren en een paar jaar later
wordt er voorgoed afgerekend.
Dat ze maar goed hun tijd nemen om te klinken op het leven.
Claire Vanfleteren ©
Wetenschap en poëzie lijken gescheiden werelden (de een wil bewijzen, de ander bezweren) maar ze beginnen op precies dezelfde plek: bij iemand die iets ziet en denkt „hoe kan dat?”. De dichters in deze verzameling houden die verwondering vast. Ze schrijven over het ontstaan van leven en de bouwstenen van alles, over technische vooruitgang die duizelt, over de leraar die een generatie leerde kijken, en over de nieuwe vragen die elke ontdekking meebrengt.
Verwondering op rijm
Sommige gedichten hier vieren de wetenschap ronduit: wat een tijd om te leven, waarin we in cellen en sterrenstelsels kunnen kijken. Andere zijn kritischer en vragen zich af of we alles wat kán ook moeten willen: van kunstmatige intelligentie tot ingrijpen in het DNA. Die spanning maakt de verzameling boeiend voor bèta’s én alfa’s: docenten gebruiken zulke verzen om een les mee te openen, en menig exacte denker ontdekt hier dat zijn vak wel degelijk gevoel toelaat. Het is een kleine maar eigenzinnige verzameling die groeit met elke nieuwsgierige dichter.
Wie letterlijk verder kijkt, vindt de ruimte bij heelal en kosmos. De grote waarom-vragen krijgen hun beslag bij de filosofische gedichten, en aardse wetenschap in actie lees je bij de gedichten over het klimaat. Kijk jij graag verder dan het antwoord? Publiceer je gedicht. Nieuwsgierigheid is hier een dichterlijke deugd.