Avondstemming 1

De blauwe hemel valt
Als een koel laken over ons,
De goudgele zon schijnt
Verbrandend op ons neer.

En wij, wij genieten zeer,
Om dan te zuchten onder de last,
Die ons lijf teistert,
En waarvan wij ernstig lijden.

Wij, de gebronsde bronstige
Zonaanbidders vieren
Wat te vieren is in het zweet
Ons aanschijns,

Als de avond valt,
De zon ten onder is gegaan,
En stuivertje heeft gewisseld
Met d’kaasbleke maan.