Op ooghoogte een ruitje
mijn voordeur is massiefop ooghoogte een ruitje
ik wil geen transparante kijk
maar iets dat stevig buitensluit
voor mijn ramen vol zicht
vitrage als sier en in stroken
open zodat ongezien met blikken
van buiten naar binnen kan lopen
gordijnen zijn bloemen
die ik rangschik in kleur
ze hangen gesloten of open
afhankelijk van mijn humeur
het huis is mijn welkom
een maat voor de dag
ze leeft als mijn vriend
haar ruimte is lach
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.