Vuisten klaar om uit te dagen

 op strand met jou
 de eerste voeten in het water
 ons spoor vervaagt al gauw

 in kou die lente overleeft
 rollen golven uit over de zomer
 zorgen dat je even beeft

 we lopen verder dan er
 mensen zijn hun horizon voorbij
 de lijn van samen en alleen

 gedachten spatten op het lijf
 het zout in kringen drogend
 je ogen vragen of ik blijf

 we kaatsen tegenstrijdigheid
 de handen toch ineen geslagen
 vuisten klaar om uit te dagen

 zo vechten we de wereld aan
 die ons doet overleven eisen het
 geluk dat nergens wordt gegeven