In pijn geboren zijn

 ik dacht je harder
 dan een steen
 je bent er geen

 je hart klopt kunstig
 woorden bij elkaar
 emoties in een loos gebaar

 je frutselt met gevoel
 knijpt teksten fijn die
 ooit in pijn geboren zijn

 de afstand is te groot
 om mensen van dichtbij te zien
 slechts koelheid geef je bloot

 je denken is meer zwart dan wit
 nuances maak je dood
 je reacties zijn nooit warm rood

 kom geef me eens een lach
 en spuug niet op mijn woorden
 ik twijfel niet aan je gezag
 misschien dat we ooit vrienden worden