Oorjes kijken je met ogen aan

 ze galopperen
 springen gaten in de lucht
 verbaasd en opgetogen
 klap ik voor deze klucht

 zie hoe een vogel vlucht
 wordt opgejaagd door dampend
 bruin dat nu de sporen krijgt
 en hinnikend het rit aanneemt

 ik kijk het hoefgetrappel na
 schoften deinen staarten slaan
 de trotse nekken met de manen
 oortjes kijken je met ogen aan

 de groene heuvel met het stukje land
 waarop de paarden grazen
 ze horen bij mijn jeugd aan die
 herinnering heb ik mijn hart verpand