Het opgefokt vertier
kale koppenbikkelden in spel
van harde lach en bier
alleen wat verder
uit de kring verliep
het opgefokt vertier
daar werd gewacht
op stilte voor
een snedig woord
voor acceptatie
door de maten
deden ze een moord
nooit ergens bij gehoord
het was alsof de warmte van
de kring de moederschoot verving
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.