Die 9 jaar zomaar voorbij

Ik weet niet hoe het verder moet
Mijn vrienden wil ik altijd bij mij
Nooit meer diezelfde klas
Nooit meer zoals het vroeger was
Samen met z'n 19
Het was niet altijd even tof maar toch:
Ik snap niet dat ik jullie met moeite nog ga zien
Mijn verlangen naar het middelbaar is er niet meer
Elkaar helpen dat deden we keer op keer

Maar wat nu?
Hoe moet ik het overleven ?
Wat als ik geen nieuwe vrienden maak?
Dat zijn allemaal vragen die in mijn hoofd rondspoken
Weet je,
Soms begint mijn hoofd er gewoon van te koken
's avonds in mijn bed kijk ik naar de maan
En dan laat ik ze gaan
M'n tranen vloeien langs mijn wangen
Dan hoor ik een geluid
Het is mijn gsm
Een berichtje van mijn 1 van mijn vrienden
En dan weet ik dat ook al zien we elkaar niet meer
En doet afscheid nemen verschrikkelijk veel zeer

Elkaar vergeten: NEVER!
Want onze vriendschap is FOREVER!