Zuiders Temperament
Ik heb thuis een fles
De inhoud fascineert mij
Rust na een dagje kantoor
Ik alleen ken de smaak
In mijn huis staat een flessenrek
Het is een lange reis geweest
Van het Zuiden tot hier
Ik laat ze even wennen
In het zicht in de woonkamer
Geschenk van zon en warmte
Dieprood spreekt mij aan
De gelaagdheid nog meer
Rechtover de tv kast
Ze mogen meekijken
Eenmaal geopend
Moeten ze naar mij zien
Ik heb thuis veel flessen
Ze liggen allemaal in de kelder
Dat geeft hen een thuisgevoel
Ik ben geen onmens hoor
Soms krijg ik bezoek
Acteurs stappen uit het scherm
Drinken een glas mee
En doen een praatje
Verslaving
Verslaving is een gevecht dat vaak onzichtbaar blijft: voor de buitenwereld, soms zelfs voor de verslaafde zelf. In deze gedichten schrijven dichters openhartig over afhankelijkheid, terugval en de lange weg naar herstel.
Verzwijg
Een nieuwe dag, nieuwe kansen
Vergeet het, laat het
Verberg het, verzwijg het
Mensen om je heen lijken te kijken
Weten ze wat ik niet wil laten blijken
De volgende dag, nieuwe kansen
Vergeet het, laat het
Verberg het, verzwijg het
Ik voel me slechter
mensen zien het
zou het helpen
de pijn te verzwelgen
De zoveelste dag, nieuwe kansen
Vergeet het, laat het
Verberg het, verzwijg het
Ik kan niet meer
Ik wil niet nog een keer
niet zonder meer
Een nieuwe dag, nieuwe kansen
Vergeet het, laat het
Verberg het, verzwijg het
Zo gaat het elke keer
Maar deze keer heb ik iets
tegen de zeer
Een nieuwe dag, nieuwe kansen
Vergeet het, laat het
Verberg het, verzwijg het
Michel Bats
Een genot tussen vingertoppen.
Ik probeer zelfs niet meer te stoppen.
Er zijn honderdtallen meningen over.
Maar dat het absoluut slecht is, vind ik erover.
Tegenwoordig is het niet meer een groot taboe.
Het is ook prettig maar niet de enige reden waarom ik het doe.
Lange pauzes zijn voor mij een fysieke & mentale marteling.
En soms ook eens een uit verveling.
Het gevoel van de pijn die het lichaam verlaat.
Dat merk je direct aan de uitdrukking van mijn gelaat.
De ziektes en gedachten komen dan tot rust.
Maar ik moet opletten, daarvan ben ik me bewust.
Niet alles wat blinkt is goud.
Hoe jong of hoe oud.
Als je het zelf nog nooit hebt ervaren, dan doe mij dit gebaar. Bespaar me je commentaar.
Buiten is er Nood aan Koersbepaling
Mijn woning heeft geen geheimen voor me
Een vochtige kelder en een zolder vol afgedankte rommel
Vooraan een grote sofa met tv
De eettafel sluit perfect aan bij de open keuken
Boven een slaapkamer met uitzicht op de tuin
Ik zou zelfs blindelings de weg vinden in dit huis.
Buiten gaat het er helemaal anders aan toe
Buren houden je gedurig in de gaten
Op de bus staren ze je aan alsof er iets met je aan de hand is
Op de werkvloer vertrouw ik alleen de foto van mijn vriendin
Iemand die vriendelijk doet heeft altijd iets van je nodig
Zelfs de glimlach van een kind is niet echt
De buitenwereld vraagt nauwgezette navigatie
De fles staat klaar waar en wanneer ik maar wil
Neusvreugde is daarbij een grote hulp
Iedere horde wordt genomen, alles wordt ontmijnd
En dat met voortdurend een glimlach op de lippen
Nu is buiten zelfs mijn huis geworden
Het onderhoud zal niet van de poes zijn
Nooit meer Eenzaam
Gisteren kwamen schilderijen tot leven
Een 18de eeuwse boer sprak mij toe
Hij kloeg over het weer
Het verdriet van een kind aan de muur
Ze wil niet zeggen waarom
Waarschijnlijk spreekt ze een andere taal
Ze lacht in ieder geval als ik gekke bekken trek
Voor dit spul heb ik mijn auto moeten verkopen
Made in Colombia zou het moeten zijn
Dat zijn ze er vergeten op te zetten
Die boeren ginder zijn klasbakken
Verdorie, is het al zo laat?
Verborgen talent
Mijn leven bestaat uit extreem slechte berichten
Tegen over extreem blije gezichten
Tegen extreem negatief
Tegen extreem positief
Is er nooit een tussenweg van de twee samen ?
Is er nooit een weg dat er alleen goede berichten kwamen?
Is dit wat er bedoelt wordt met Ying Yang?
Ik ben er heel slecht in ben ik bang
Of eigenlijk ook niet, want ik hou het al jaren vol op deze manier
Geniet van de de kleine mooie dingen in het nu en hier
Vecht tegen al het negatieve op mijn pad met positieve kracht
Ik ben er toch beter in dan ik dacht.
— Moemi
Bekoring
De fles beweert mijn beste vriend te zijn
Gedurende de dag laat ze me met rust
Maar ’s avonds knijpt ze mijn wil zo fijn
Dat het mij dan ontbreekt aan levenslust
De fles wil altijd in mijn buurt zijn
Ze geeft mij het gevoel mee te tellen
Ze zwijgt wel over die hoofdpijn
’s Morgens kan ik het niet navertellen
De fles blijft hoe dan ook scoren
Haar inhoud beleef ik telkens anders
Dat laat ik door niemand verstoren
De fles behoedt mij voor dwaalsporen
En bevrijdt mij van al die levensankers
Op die manier blijft ze mij bekoren
Ik ben niet zoals jou.
[Kleuter]
Ik ben klein en fijn
Soms wat tegendraads
Maar loopt altijd voorwaarts
[Kind]
Ik leer dat ik anders ben ontwikkeld
Ik weet niet alles en dat is best ingewikkeld
Ik voel me als een puzzel waar ik stukjes van mis
Toch zoek ik naar waar mijn plek precies is
[Tiener]
Nu begrijp ik wat er met me is gebeurd
Nog voor ik geboren werd is mijn hart verscheurd
Mijn moeder had dit kunnen voorkomen
Hoe kan ze hier mee wegkomen
[Volwassen]
Nu dans ik op mijn eigen muziek
Fouten maken en vallen maakt me uniek
Ik draag FAS, maar gedraagt mij niet
Mijn kracht zit in liefde, in hoop en in mijn lied.
Het rechte pad
Met een lach op zijn gezicht,
Neemt hij het rechte pad,
Met zijn blik vooruit gericht,
Hij is zijn fouten zat,
Zijn hoofd is hol,
Het einde is in zicht,
alles houdt vol,
maar zijn enkel zwicht,
— Hein
Alcohol
Sebastiaan is de liefde van mijn leven.
Dat heb ik vaak genoeg gezegd en dat zal ook zo blijven.
Maar voor nu kan ik niks anders doen dan afstand nemen.
En probeer ik het maar weer van me af te schrijven.
Ik weet niet of ik dit ooit kan verwerken.
Ik weet niet of ik hem ooit echt los kan laten.
Maar om er zelf niet aan onderdoor te gaan,
Moet ik iets doen waar ik mezelf om ga haten.
Valse beschuldigingen krijg ik naar mijn hoofd.
Over andere mannen.
Ik heb in al die jaren nog nooit naar een ander gekeken.
Maar ik kan het maar niet uit z'n gedachten verbannen.
Ik denk dat het de alcohol is.
Die maakt zijn hoofd poco loco zoals hij het zelf zegt.
Ik wou zo graag dat ik hem kon helpen.
Maar dit is zijn eigen gevecht.
Ik probeer er al heel lang voor hem te zijn.
Maar elke keer krijg ik van alles naar mijn hoofd.
Op een keer is het gewoon teveel.
Omdat hij zijn eigen woorden gelooft.
Het doet me zo veel pijn om hem zo te zien.
Bestonden er maar geen drugs en alcohol.
Omgaan met pijn en verdriet net als ieder ander.
Dan zou het er heel anders uitzien op deze aardbol.
Ik ga nu proberen zelf uit mijn diepe dal te komen.
Dat ik dat zonder hem moet doen, doet onwijs veel pijn.
Want zoals hij heeft gezegd,
Is het hier echt niet allemaal rozengeur en maneschijn.
Ik ga het gevecht met mezelf aan.
Met mijn gedachten die zeggen dat ik met dit leven moet stoppen.
Maar ik wil er bovenop komen en ga keihard vechten.
En dan hoop ik dat ik het nog ver kan schoppen.
Dat Sebastiaan dat ook kan weet ik ook zeker.
Hij moet alleen zijn vechtlust en wilskracht vinden.
Als ik alles voor hem had kunnen doen, had ik dat met alle liefde gedaan.
Al moest ik hem daarvoor vastbinden.
Ik hoop dat hij zijn gevecht aangaat.
Het enige wat ik nu kan doen is hem loslaten.
Hoe moeilijk dat ook is
En ga ik mezelf er extra om haten.
Maar ik ben radeloos en weet het niet meer.
En geloof ik maar op de kracht van onze lieve Heer.
— Sabrina
Een Strijd tegen Drugsverslaving
Diep in de donkere krochten van de ziel, waar schaduwen zich verbergen,
Verslaving aan drugs, een keten die harten verzwaart en bederft.
Als een sirenezang die fluistert in het holst van de nacht,
Een verleiding die leidt tot een ongekende macht.
De naald van verdoving, een tango met de aderen,
Verslaving, een dans waar de geesten bezweren.
De roes als een deken die de realiteit bedekt,
Een gevaarlijk spel waarin het leven wordt gewekt.
In de ogen een reflectie van vervlogen dromen,
Verslaving aan drugs, een nachtmerrie die blijft stromen.
De zoektocht naar bevrijding, gevangen in de greep,
Een eindeloze cyclus waar hoop vaak diep inslaat.
Maar zie, in het donker van de tunnel gloort een licht,
Een weg naar herstel, een kans op een nieuw gezicht.
De kracht om te breken met de ketenen van het gif,
Verslaving, een strijd die de wilskracht verhit.
— Amée
Diep van binnen
Het is weer eens gebeurd
Je werd weer meegesleurd
In dat grijnzende zwarte gat
Van een verleidelijk bad
Van verslaving en opstand
En je staat weer aan de rand
Op die brug der zuchten
Je wilt echt wel vluchten
Maar men begrijpt je niet
Je vragen, onwil en verdriet
Wat diep van binnen leeft
En je zo moeilijk weergeeft
Waar zijn woorden, zinnen
Wat leeft bij je van binnen
Misschien duurt het nog lang
Die zachte toegekeerde wang
Van wederzijdse genegenheid
Ondanks een zware, heftige tijd
Waarbij vergeten best moeilijk is
Maar een vergeten band een gemis
Verandering
Ik spreek mezelf tegenwoordig tegen,
Dat betekent verandering.
Sta ope voor een sober leven, en serieus bezig met behandeling.
Het was vanzelfsprekend ,en heb nu moeite als het anders is.
Niemand zei dat het makkelijk is.
Maar de kracht is ,nee te zeggen tegen de eerste, terwijl dat ook me zwakte is.
Ik haat me zucht , ik word kwaad en verlies me rust,
Maar nu toegeven is nog dommer als soep met een vork eeten
Ik was door de sos bezeten , doe er alles aan maar kan je niet vergeten.
Verslaafd voor het leven.
En ik blijf je maar aandacht geven.
Tijd om je los te laten, redene zat om sos te hate, geen verstand van make up, maar wist je altijd op te make.
En ja hoor op me knaken.
Trots op mezelf met een duizend euro kater?
Nee ik schaam me en toch wil ik nieuwe hale.
Poffe of betalen? Ik zeg geen ame want God die haat me
— Wesh
Afscheidsbrief
Beste verslaving,
Ik kan niet zonder je, en ik kan kan niet met je doorgaan
Moet ik me afzonderen, of toch een andere weg inslaan
Met jou had ik zelf vertrouwen , maar nog meer angst
Moet van mezelf gaan houwen, dat maak me nog het bangst.
Door jou deed ik de gekste dingen, kan het zo gek niet verzinnen, kan het meeste niet eens herinneren, goed maken? Waar moet ik beginnen
Strik me veters zet de eerste stap
Van vele meters, op deze trap.
Naar boven toe herstel op èèn met wat ik ook doe
Doel voor ooge ik wil het mezelf beloven, te stoppen met kloten eerlijk, ik heb toch genoeg gesnoven
Ik ben scherper nu ik wil verder nu ,
ook al denk ik aan je bijna continu
Als t regent is er een paraplu
Als t stormt zijn er dijken
Bekijkt het positief, maar een verslaving is niet te begrijpen
Toch is het tijd om je los te laten
Focus me nu op resultaten
Coke maak meer kapot dan je lief is
En ik drink niet meer met me mate
Afgekickt maar herstellen heeft geen eind
Bittere pil geslikt , en de trek verdwijnt
Ga weer naar buiten toe, ben niet meer lui of moe, hoofd om hoog omdat ik geen snuif meer zoekt, kan nu vliegen zoals duiven doen , dit is mij besluit en het leven lag me toe
Dus fuck jou verslaving met je drugs en drank
Ik wil lachen nu en stoppen met dat gejank
Bedankt hogere macht
Ik ben de coke nu zat
Begin nu in te zien dat het eigenlijk wel flink kloten was
Begin nu eindelijk in te zien dat hopen mag
Fuck jullie coke en drank ik moet je niet meer
Ik kijk op jullie neer , en let op hoe ik nuchter presteer
Hoe je ook protesteer of hoe je t probeert beter maak je rechtsomkeert en zie ik je nooit meer
Weg met me obsessie
Niet meer agressie of depressie
Maar alleen nog maar progressie
Met vriendelijke groet wesley
— Wesh
Witte pulver
starre blik van ontzieling
buigend naar je binnenkant
altijd op reis met witte pulver
waarin je nooit de stilte vindt
Een gedicht over verslaving kan iets wat een voorlichtingsfolder nooit lukt: laten voelen hoe het vanbinnen is. De dichters op deze pagina weten waar ze het over hebben: als (ex-)verslaafde, of als partner, kind of ouder van iemand die vecht tegen alcohol, drugs, gokken, medicijnen of een andere afhankelijkheid. Ze beschrijven de dubbelheid die verslaving zo taai maakt: het verlangen en de walging, de belofte van morgen en de terugval van vanavond, de leugen die makkelijker is dan het gesprek.
Voor naasten zijn deze gedichten misschien nog wel het waardevolst. Wie van een verslaafde houdt, schippert tussen hoop, boosheid en machteloosheid, en vindt hier woorden van mensen die dat óók doormaken. Sommige teksten worden gebruikt in gespreksgroepen en herstelprogramma’s; andere zijn gewoon een hand op de schouder in dichtvorm. En de herstelgedichten, geschreven door wie al maanden of jaren clean is, bewijzen zwart op wit dat het kan.
Verslaving staat zelden op zichzelf; de gedichten over problemen en eenzaamheid raken vaak aan hetzelfde gevecht, en wie aan herstel werkt, vindt medereizigers bij persoonlijke groei. Als schrijven jou helpt om vol te houden of te verwerken: je verhaal mag hier een plek krijgen, ook onder een schuilnaam.