Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Een gapend gat

Een gapende gat

De pijn van dat grote gapende gat.
Het enorme verdriet, wat ben ik dat zat.

Dat speciale plekje, zal nooit meer worden vervangen.
Dat gat blijft, hoeveel je naar heling zal verlangen.

Mensen willen naar je luisteren, maar ergens ook niet.
Het is niet hoe je je voordoet, het is veel erger als dat de ander ziet.

Het masker elke dag weer op moeten zetten.
En niet meer op de kleine mooie dingen kunnen letten.

Die je normaal heel gelukkig maken, maar wat nu even niet gaat.
Je wil het er graag over hebben, tot dat je er te lang over praat.

En dan moet je huilen wat je eigenlijk niet wil.
Dus doe je dat liever even alleen, in rust, even stil.

Iedereen gaat maar door en door.
Stellen jou gevoel maar heel eventjes voor.

Dat snel weer los kunnen laten, want hun zijn daar gelukkig niet.
En lachen doe je soms wel, als niemand dat gapende gat maar steeds ziet.

Het is eigenlijk zo eenzaam, want je doet het alleen.
En toch is iedereen er voor je, en zijn om je heen.

Dat gemis zal eeuwig blijven, kan ik dat wel aan?!
Ik zal wel moeten, heb zo’n lieve familie waar ik voor zal moeten gaan.

Alles raast maar door, niks staat even stil.
Ergens maar goed terwijl je soms even juist stilstaan wil.

Heb een super mooi leven, en zie dat altijd heel goed.
Mag dankbaar zijn voor mijn moeder, die heeft mij geleerd hoe dat moet.

Dankbaar voor haar lieve zorgen en haar aai over mijn bol.
En dat grote gemis houd ik door die gedachten vol.



Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 01-10-2020

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

De Roode
Actief sinds: 01-10-2020
Informatie bij het gedicht:

Gedicht over mijn overleden moeder. Zij is 04-08-2020 overleden.
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Een gapend gat’ van De Roode zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.