Verloren tussen je gedachten
ik ben verdwaaldhanden kennen me
polsen aan te korte armen
met vuisten dreigen ze
hoofden knikken met
een vreemd gezicht
ik zocht je maar jouw
trekken blijken ook gewist
in het geluid
herken ik wel je stem
maar je woorden zeggen
niet dat je me kent
ik pak je bij je jas
draai je langzaam om
je borsten zijn er nog maar
in je blik voel ik me dom
ik zie me in je ogen staan
verloren tussen je gedachten
je hebt me laten gaan omdat
je niet op me kon wachten
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.