Hoog klepelt het brons
de klokken luidenin hun donkerste klanken
schonen zich zielen
hoog klepelt het brons
onverwacht nieuwe tonen
onwennig in pas samenkomen
het is nog geen lied
maar een eerste ontmoeten
schuchter elkaar boven begroeten
in verbazing zo jong al
van het leven gescheiden
ondertonen verhalen hun vreselijke lijden
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.