Droefheid van verloren jaren

 een vale zon in lucht
 waaruit het leven is gevlucht
 gebruikt door lijven die
 vergeten te bewegen

 een dag die krom trekt
 door gebrek aan perspectief
 verveling is de dief
 die uren heeft gestolen

 de trage stroom van
 dingen die gebeuren
 het drijven op gewoonteruis
 slaan van klokken en van deuren

 de avond ademt
 nog geen duisternis
 omdat de schemering
 vergeten is de dag te sluiten

 spaarzaam licht beschijnt
 vergetelheid de droefheid
 van verloren jaren wie
 gaat ons dit allemaal verklaren