Ogen gesloten

 Met mijn ogen dicht,
 zie ik nog steeds de beelden,
 de beelden van het verleden.
 die ik niet kan laten helen.

 Tranen stromen,
 als watervallen over mijn wangen.
 de frustratie,
 Zit heel diep in mij.

 Ik kan het niet geloven,
 dat mensen elkaar willen vernietigen.
 Vernietigen zoals ze zijn.
 En ze van binnen anders maken.

 Pesten, sexueel misbruik, bedreiging, snijden, zelfmoord.
 Alles kom ik tegen en heb ik meegemaakt.
 Ik kan er niet meer tegen.
 Het weegt allemaal zo zwaar.

 Het verleden zie ik,
 met mijn ogen dicht.
 Vouw ik me handen samen,
 en bid ik tot het einde van deze ellende.

 Vraag ik aan god om uitleg en antwoord.
 Ik begrijp niet waarom mensen dit meemaken.
 Maar antwoord krijg ik niet en moet het zelf vinden,
 dus bid ik dat dit het einde is van dit ellendige gedicht.