zo moe

 ze heeft zo lang gestreden,
 zo lang om het niet op te geven.
 Maar nu is ze zo moe,
 maar is nog niet uit gestreden.

 Maar langzaam legt ze zich neer,
 niks maakt haar meer uit.
 Haar lichaam uitgeput,
 neemt ze haar besluit.

 Ze sluit voorgoed haar ogen,
 voor de gene die het niet mochten betogen.
 Ze slaapt nu voor altijd,
 zo is het nu hoe het eenmaal zijt