Klein woordje, groot inpak

 overal waar ik kom,
 hoor ik dat ene woordje.
 van 6 letters,
 en in alle soortjes.

 dat ene woordje,
 met grote inpak.
 dat tranen op kan roepen,
 en het is wat stevig pakt.

 Dat ene woordje,
 van maar 6 letters groot.
 de ziekte kanker,
 dat je leven drastisch omgooit.

 Maar mensen gebruiken het gewoon zomaar,
 ik hoor altijd kanker dit kanker dat.
 en dan denk ik waar ben je mee bezig,
 het is een woordje met een groot pad.

 Ik denk stop met het gebruiken van dat woord,
 mensen leidde aan die ziekte.
 maar hun maakt het niet uit,
 het is niet hun leven dat door die ziekte verziekte.

 liefst zou ik die mensen slaan,
 om ze na te laten denken.
 dadelijk leid jij eraan,
 scheld je dan nog zonder na te denken.

 Stop schelden met die ziekte nu,
 het is nergens voor nodig.
 mensen gaan er dood aan,
 en het zeggen ervan is dus overbodig.

 ik word er doodziek van,
 en mensen zijn er die dat ook echt erdoor zijn.
 voor jullie het maar een woordje,
 maar voor hun is het hun leven lang niet fijn

 dus stop het nu,
 en zeg er iets van.
 voor het te laat is,
 en voor dat iemand met die ziekte dood neer valt.