bloed

 Me gedachte weer vol,
 Weer teveel emoties aan het opkroppen.
 Van binnen teveel pijn,
 Wat op elkaar zit te proppen.

 Geen uitweg voor de pijn,
 Zit ik te lijden.
 Alles word me teveel,
 Niemand aan mijn zijde.

 Een mes in de hoek,
 Die glinstert als het maanlicht.
 Zachtjes pak ik het,
 Niemand in het aanzicht.

 Zet ik zachtjes op mijn arm,
 Waar ik kleine sneetjes maak.
 Beetje voor beetje,
 Kleine druppels bloed.

 Pijn in mijn hoofd verdwijnt,
 Het geeft me rust.
 Het bloed wat vloeit,
 Is de pijn blust.

 Het bloedt glinstert,
 In het diepste van de nacht.
 Niemand die me hoorde,
 En niemand die het zag.

 Snijden is mijn verlossing,
 Verlossing van de pijn.
 Mijn laatste diepe zucht,
 Zal dit de oplossing zijn?