Uitgestorven stem

 Ik zie iemand praten,
 praten zonder woorden,
 praten zonder stem,
 Omdat die niet weet wie die kan zijn.

 Geluidloze tranen,
 die zachtjes rollen,
 geen gesnik wat je hoort,
 alleen maar de pijn die je ziet.

 veel woede waarvan ze trilt,
 zachtjes vloekend,
 zonder de woorden,
 zodat niemand het hoorde.

 Van buiten een lachje,
 die je ook maar zo kon noemen,
 maar eigenlijk was het een roep,
 een geluidloze roep om hulp

 Maar ze zit te wachten,
 stilletje in een donker hoekje,
 waar ze een beetje zit te staren,
 zoals het staat in haar boekje

 Maar niemand die haar ziet,
 en niemand die haar hoort,
 want haar stem is geluidloos,
 Omdat haar stem niet te horen is.

 zachtjes fluisterend,
 maar niet wetend hoe het te brengen,
 is ze haar stem laten stoppen met praten,
 zodat het nu uitgestorven is.