langzaam wil ik sterven

Het leven is te hard,
geen plezier meer te ontdekken.
Ik ben het zo zat,
om mijn wonden te bedekken.

vaak moet ik zeggen alles gaat goed.
Maar tegen hun moet ik liegen.
Omdat niet wetend hoe het verder moet,
en ik moet liegen en bedriegen.

Me wonden blijven open,
ik wil niet meer gelukkig zijn.
Ik wil alleen nog maar hopen,
dat het in de hemel anders zou zijn.

geen mensen die me nog pijn doen,
geen wonden nog te maken.
Ik wil andere geen pijn doen,
Maar zo zijn nu eenmaal de zaken.

Ik ben te moe om door te gaan,
Wil stoppen met eten.
het maakt mij niks meer uit,
en niemand hoeft het te weten.

Ik verlies de realiteit,
ik verlies de wereld uit het oog.
Laat mij maar liever sterven,
De punten worden te hoog.

Mijn hart kan dan stoppen met bloedde,
van alle emoties en pijn.
Daar verder in de andere wereld,
het lijkt me allemaal zo fijn.

Nu ga ik stoppen met dichten,
Langzaam naar het einde toe.
Maar nu kan het nog niet,
Ook al ben ik zo verschrikkelijk moe.