vastklampen aan verdriet
verdriet omhelzenhet lijkt al eeuwen geleden
tegelijkertijd voel ik je
handen , kroelen door mijn
haren ( in het nu … )
lang geleden, pas geleden ?
zo zie je maar ..tijd zegt
niet zoveel.
als je verdriet omarmt .
het is het enig constante
waar je bij kunt schuilen
tot er een nieuwe optie
zich aandient.
geluk
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.