GEEN PLU
zo'n dag dat je gaat lopen
om brood enzo te kopen
de zon je vrolijk toestraalt
de regen je zomaar inhaalt
en pluloos bent verzopen
— SJ©RS
Verdriet vraagt niet om oplossingen, maar om erkenning. In deze gedichten over verdriet vind je woorden voor wat zwaar op je drukt: gemis, teleurstelling, tranen die er mogen zijn.
GEEN PLU
zo'n dag dat je gaat lopen
om brood enzo te kopen
de zon je vrolijk toestraalt
de regen je zomaar inhaalt
en pluloos bent verzopen
— SJ©RS
Het deint
Dat jij er niet meer bent
is vloeibaar, het deint
zeeziek in mij
Als ik afleiding zoek
lukt me dat soms, soms
wordt het erger
Als ik een stoere dam bouw
van voorbeelden hoeveel erger
het kan zijn, had kunnen zijn
dan klotst het gewoon
over mijn zegeningen heen
om aandacht te krijgen
Ik wil er niet over blijven praten
maar er is geen ontkomen aan
ik moet meedeinen
met mijn verdriet
schaamteloos
me laten dragen
— Zyw Zywa
Stilte
Het is stil in huis
Kamers hullen zich in stilzwijgen
Tafel en stoelen houden de adem in
Het salon houdt de lippen op elkaar
Stilte is het enige dat klinkt
Van de zolder tot in de kelder
Tot in de kasten en laden
Stilte voelt zich thuis
Er klinkt gemis
Stilte kent het antwoord
Maar zwijgt als een graf
Het kon niet anders
Dat stilte mij vond
Dankzij jou
laatste poging
Ik steek elke dag
Een extra large waxinelicht
Aan voor je beeltenis
Dat is een wanhopige poging
Dat wat dood is op te doen staan
Tot betekenis
Je had een beter gedicht verdiend
Hoopvoller troostrijker
Het komt misschien ooit weer goed
Laatste poging
Het vlammetje verwachting
Dat leven doet
Jan
Ik wil niet mooi schrijven over het ongemak
van zijn leven en het succes van zijn plannen
om daar een eind aan te maken
Het is verschrikkelijk
Voor mij klopt het niet
Voor mij had het anders gemoeten
Samen, op de een of andere manier
Ik herken hem soms
in een voorbijganger die mij ontglipt
Zelfs als ik meteen op hem af spring
en een kus geef, is hij het niet
Was een kus maar genoeg
geweest om hem licht genoeg
te maken, en konden kussen
maar genoeg zijn
om mij weer licht te maken
— Zyw Zywa
Het deint
Dat jij er niet meer bent
is vloeibaar, het deint
zeeziek in mij
Als ik afleiding zoek
lukt me dat soms, soms
wordt het erger
Als ik een stoere dam bouw
van voorbeelden hoeveel erger
het kan zijn, had kunnen zijn
dan klotst het gewoon
over mijn zegeningen heen
om aandacht te krijgen
Ik wil er niet over blijven praten
maar er is geen ontkomen aan
ik moet meedeinen
met mijn verdriet
schaamteloos
me laten dragen
— Zyw Zywa
Verlies Werkt Door
Jouw foto op die grote kast
Je kan er niet naast kijken
Af en toe wordt die nog betast
Het moet op gisteren lijken
Toen sliep je aan de ene kant
Zat je tegenover mij in de keuken
Er was niets anders aan de hand
Dan alleen liefde zonder deuken
De oneindige blik in je ogen
Je glimlach die mij omver blies
Jij bezat als enige het vermogen
Om het zo te laten dat verlies
Liefde die geen vervolg kent
Komt in de greep van de tijd
Dat beeld zit in me ingeprent
Een hart dat zich erop stuk bijt
Wens ik mijn vijand niet toe
En toch was dat mijn leven
Momenteel ben ik zo moe
Dat je vertrok, zal ik je nooit vergeven
Als een dief, midden in de nacht
Met je ogen wijd open
Ons kindje op je buik zo zacht
En ik liet verdriet over me heen lopen
Geven en Nemen
Veel te geven aan ieder die mij dierbaar is.
Egoïstisch genoemd.
Als ik even aan mezelf denk.
Altijd zelfde verhaal.
Geef alles wat je vraagt.
Moet stoppen met geven.
Als het niet goed met mij gaat!
Je kunt niet goed zijn voor een ander.
Als je niet goed bent voor jezelf!
Moet egoïstisch zijn.
Tot verdriet over is.
Voorbijgaand Geluk
Een herinnering kwam terug naar boven
Maar werd onmiddellijk teruggewezen
Doch, pijn werd een beetje opgesnoven
Destijds werd ze onverhoeds afgewezen
De ooievaar was eindelijk in aantocht
Na twijfel was er blijde verwachting
De beste manier werd uitgezocht
Eindelijk licht na zoveel beproeving
Alles werd in gereedheid gebracht
Hopend dat de schouw het niet begaf
Zelfs een hart stemde zijn kloppen af
Het klapwieken van vleugels in de nacht
Bracht het vreselijke nieuws dat aangaf
Geluk dat aan je voorbijgaat is een straf
[ Mijn dag is gedrenkt ]
Mijn dag is gedrenkt
in verdriet, recht uit mijn hart --
Ik omarm mijzelf.
— Zyw Zywa
[ Toen sloot je de deur ]
Toen sloot je de deur,
wanhopig stond ik daar maar --
's avonds bij het hek.
— Zyw Zywa
Mijzelf in mijzelf
Geen storm, geen stilte
een diepe deining
van mijzelf in mijzelf
verloren zijn
Mijn organen vervloeien
Vlugge visjes golven
onder de huidspiegel
Een vergeten verlangen
stroomt over mijn wangen
— Zyw Zywa
Regenglans
Onder glanzende druppels
ziet de vensterbank zwart
van schimmels, stuifmeel
en vliesjes eten ze, geplakt
op een bed van honing-
dauw uit de lindebomen
Ik zit vast in verdriet
niet wetend waarom
... Laat je lippen kleuren
... blijf niet langer treuren
... maar verlicht je dag
... met gewoon een lach
zingt zijn warme stem
in mijn verdriet
zonder te weten waarom
er in mijn hart tranen
vol weemoed glanzen
van kleurloos verlangen
uit de lage wolkenhemel
die zwijgend huilt
— Zyw Zywa
Een emmer vol verdriet
Het is alsof een emmer met water over me heen
wordt gegooid Gelijktijdig gevuld met 'vroeger'
en nog altijd met verdrietige emoties rond
gestrooid Ik voel veel aan verontwaardiging en
nog meer aan ontzetting dat ik zó veelvuldig
als handige kapstok ben gebruikt
Mijn gevoelens telden niet en pas nú er eindelijk
om gehuild Het tij lijkt wat gekeerd; kinderen
ontmoeten vandaag de dag veel meer begrip
Maar ook ikzelf bleek bij nader inzien niet vrij
van fouten te zijn Het besef daarvan daagde in
een kort ogenblik, een flits.
— Dakoyria
Huilende tranen
Ken jij
Verdriet dat zo
Groot is,
Dat zelfs..
de tranen huilen.
Verdriet kent vele bronnen, en deze verzameling, een van de grootste van de site, weerspiegelt ze allemaal. Rouw om wie er niet meer is. Heimwee naar hoe het vroeger was. Teleurstelling in mensen die je vertrouwde. Het stille verdriet om wat er nooit kwam: het kind, de kans, de verzoening. En het verdriet zonder duidelijke reden, dat er op sommige dagen gewoon ís. Voor elk daarvan hebben dichters hier woorden gevonden, en die woorden doen iets bijzonders: ze maken het verdriet niet kleiner, maar wel draaglijker: gedeeld verdriet weegt anders.
Veel bezoekers zoeken hier een gedicht om te sturen aan iemand die het moeilijk heeft. Kies dan gerust een kort, eenvoudig vers; wie verdrietig is, heeft geen lange metaforen nodig maar het gevoel gezien te worden. Anderen lezen voor zichzelf, om te huilen bij andermans woorden als de eigen tranen vastzitten. Ook dat is een eerbiedwaardig gebruik van poëzie.
Gaat het om een gebroken hart, dan staat het meest herkenbare werk bij liefdesverdriet. Voelt het verdriet vooral als alleen-zijn, kijk bij eenzaamheid; en woorden die voorzichtig omhoog wijzen, vind je bij troost en bemoediging. Draag je zelf iets zwaars mee? Hier mag het opgeschreven worden — je hoeft het niet mooi te maken, alleen echt.