De valentijn van allemaal
heb de stenenvoor je neergelegd
in de bedding
van het leven
ze lagen op het pad
waar jij ook ging
natte voeten
heb jij nooit gehad
het waren zorg
en bewondering
die stilte vulden van
onuitgesproken woorden
maar eens per jaar
liet ik jou mijn liefde zien
mijn kaart werd nooit ontdekt
jij was de valentijn van allemaal
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.