Het tij is gekeerd

Het is alsof men een emmer water over me
heen giet... Tevens gevuld met 'vroeger' en
nog altijd bestaand uit verdriet.
Ik voel verontwaardiging en ontzetting dat ik
zó als kapstok ben gebruikt. Mijn gevoelens
telden niet en pas nú eindelijk erom gehuild.

Het tij is gekeerd, kinderen ontmoeten vandaag
de dag veel meer begrip. Maar ook ikzelf bleek
niet vrij van fouten te zijn. Het besef daarvan,
in een flits, een kort ogenblik.