De tijd tikt voor iedereen even hard en voelt toch telkens anders: te snel, te traag, ineens voorbij. Deze gedichten over tijd gaan over ouder worden, momenten vasthouden en de kunst om in het nu te leven.
Ik bouwde dijken van zand
om groter te schijnen,
ik wou de storm zijn,
niet het waaiende gras.
De horizon leek een grens
die ik moest breken,
nu spoelt het water de harde kiezels
weer glad
en zoek ik de luwte van
het eerste begin.
Hoe ouder het lichaam,
hoe stiller de taal,
we rimpelen langzaam terug
naar de bron.
De klok is een jager,
het kind was het bos.
Ik wou de storm zijn,
nu zoek ik het gras.
Chris h.
Zoekend naar wat
gisteren nog
heel dichtbij en helder
leek.
Het boek ligt
opengeslagen,
de letters zijn gaan
dwalen.
Pas als ik de bril afzet,
zie ik scherp
hoeveel tijd er is
verstreken.
Chris h.
Deze naam
van het woonhuisvertrek
bij gegoede Romeinen
had vaak een vijvertje
in het midden van de vloer
vele deuren langs de wanden
die toegang gaven
tot alle kamers
zweeft met zingende wijzen
door meer dan twintig eeuwen
nooit belemmerd door tegenspoed
en overwinning van tijden
zet zich nog in het heden vast
heerst binnen grote hallen
van regeringsgebouwen
hoge overdekte gangen
tussen warenhuizen
wijde lege ruimtes
omgeven door toonzalen.
De tijd, een abstract begrip.
Soms razend snel maar ook tergend traag,
Vaak gevuld met liefde en geluk
Maar soms ook droefheid en verlies.
Tijd de opstapeling van jaren,
Het zal je achtervolgen je hele leven.
Maar ook al loopt hij steeds door
en tikt de klok ritmisch verder.
Stilstaan doet ons denken aan toen
en wat komen zal.
Nachten duren eindeloos lang,
Dagen niet te overzien,
Lijkt ’s nachts en overdag,
Alle klokken zijn van slag.
Tijd blijkt een rekbaar begrip,
Lijkt wel van elastiek,
Blijkt als maar langer en langer,
Totdat het elastiekje knapt,
Met een harde klap,
Had je van z'n leven niet verwacht.
Om kind te zijn dat was heel fijn
Als het je tijd is geweest
En je pubertijd was zoals het hoort te zijn
Leeghoofdig dwars en stik verwend
Als het je tijd is geweest
En je hebt een relatie opgebouwd
En zelf kinderen hebt gekregen
De zorgen van je opleiding en werk
Je eenzelvig maken
Als het je tijd is geweest
Je carrière en relaties zich uitbreiden
Je sport nog steeds leuk is
Je vakanties zich steeds verder uitbreiden
Als het je tijd is geweest
Je kinderen hun eigen weg gaan
Met werk carrière en kinderen
Als het je tijd is geweest
Je kleinkinderen zich steeds meer in je leven vervlochten raken
Als het je tijd is geweest
En er weinig nieuwe dingen zich voordoen
Je werk is voltooid en je lijf zich aanpast aan jouw tijd
Als het je tijd is geweest
Is het tijd om afscheid nemen
Van alle fijne dingen je bevoordeeld hebben
De regen geeft de bladeren glans,
de wind geeft de bladeren spraak,
de zon geeft de bladeren kracht,
de herfst maakt de bladeren dood.
De herinnering geeft mensen glans,
menselijk contact geeft mensen spraak,
spijs en drank geeft mensen kracht,
het verloop van tijd brengt de dood.
Het groene gras overgroeit het graf,
de regendruppels voeden het gras,
de sneeuw bedekt de stille grond,
de wind verwaait de herinnering.
Though matter it is not
Nothing isn't something
And easily forgot
Though doing nothing for a moment
Really matters and gives air
When we are constantly doing something
But we are going nowhere
So Nothing REALLY matters
In a world where matter rules
They say money makes the world go around
Nothing says they all are fools
Wachten.
Wacht allang.
Kan op alles wachten.
Tijd vliegt voorbij.
Kan op alles wachten.
Tijd wacht niet op mij.
Niet dat je haast hebt.
Denk erover na.
Waarom wachten.
De tijd is nu!
Eindeloos dein ik op de golven
Van mijn bestaan,
Soms in een dal, dan op een top,
’t Is komen en gaan.
Eindeloos duurt het eeuwige zijn,
Kort duurt het menselijke,
Daar komt te vroeg steeds ’n einde,
Na te kort durend begin.
De tijd gaat eindeloos voort,
Tikt soms vliegensvlug,
Dan bijna stil zonder progressie,
De kim daagt in nabije verte,
Het eind lijkt immer ver,
Lijkt soms wel bijkans inert.
's Nachts zijn de muziek
en de dierengeluiden --
onze tijdwijzers.
De zon tilt voorzichtig het licht omhoog.
De lucht rekt zich uit met een zachte zucht.
Een vogel probeert het eerste lied.
En ik adem even mee met de wereld.
Alsof alles opnieuw mag beginnen.
De zon tilt voorzichtig het licht omhoog.
De lucht rekt zich uit met een zachte zucht.
Een vogel probeert het eerste lied.
En ik adem even mee met de wereld.
Alsof alles opnieuw mag beginnen.
Naar de klok leven
we, en niet naar het seizoen --
de dag en de nacht.
De test der tijd zal niemand doorstaan
Want al lijkt de tijd oneindig
Ieders tijd is eindig en
Zij zal niemand overslaan
Tussen dromen en werkelijkheid
Staan uren, minuten, seconden en
Al heelt zij al je wonden
De tijd valt niet
Te bevechten
Zij legt je met één worp
Genadeloos ten gronde en
Houd je in haar houdgreep
De tijd is geen marathon
Die je kan belopen
Hoe snel je ook gaat
Hoe sterk je ook staat
Zij haalt je met grote passen in en
Kijkt niet meer om
De tijd is het licht van de zon
De tijd valt niet te kopen
De tijd dwaalt
De tijd zweeft
De tijd tikt
De tijd leeft
Want je gaat slapen als een peuter en
Wordt wakker als student
En dat o zo lieve jochie
Voor je ‘t weet is ie een vent
Om de tijd maar op te vullen
Werken we
De zakken vullen
Want tijd is geld en geld is tijd
De tijd die vliegt zo biecht de tijd
Door de keuzes die je maakt
Lijkt zij toch zo vroeg of laat
Een obstakel te gaan vormen
Want er is geen weg meer terug en
De tijd die recht haar rug
Tegen je waarden en je normen
De tijd zal leren
Ja, zij zal leren
Nou kom op, waar blijft die les?!
Ik heb geen uren de tijd
Wacht
Is dit dan toch de test?
Want het leven vergt geduld, maar
Geduld dat heb ik niet
Dus vertel mij tijd
Hoeveel van jou
Zit er nog
In mijn verschiet?
Geen antwoord op die vraag en
De toekomst is een fabel, dus
Ik omarm vandaag, want
Dat maakt mij comfortabel
Geen minuut is je gegeven
Geen seconde je beloofd
Laat de tijd je niet weerhouden
Koester elk moment en
Bewaar dit in je hoofd
De test der tijd zal niemand doorstaan
Want al lijkt de tijd oneindig
Ieders tijd is eindig en zij zal niemand overslaan
Tussen dromen en werkelijkheid staan uren, minuten, seconden
En al heelt zij al je wonden
De tijd valt niet te bevechten
Zij legt je met één worp genadeloos ten gronde en houd je in haar houdgreep
De tijd is geen marathon die je kan belopen
Hoe snel je ook gaat, hoe sterk je ook staat
Zij haalt je met grote passen in en kijkt niet meer om
De tijd is het licht van de zon
De tijd valt niet te kopen
De tijd dwaalt, de tijd zweeft, de tijd tikt, de tijd leeft
Want je gaat slapen als een peuter en wordt wakker als student
En dat o zo lieve jochie
Voor je ‘t weet is ie een vent
Om de tijd maar op te vullen, werken we, de zakken vullen
Want tijd is geld en geld is tijd, de tijd die vliegt zo biecht de tijd
Door de keuzes die je maakt, lijkt zij toch zo vroeg of laat
Een obstakel te gaan vormen
Want er is geen weg meer terug en de tijd die recht haar rug
Tegen je waarden en je normen
De tijd zal leren, ja zij zal leren
Nou kom op, waar blijft die les?!
Ik heb geen uren de tijd
Wacht, is dit dan toch de test?
Want het leven vergt geduld, maar geduld dat heb ik niet
Dus vertel mij tijd, hoeveel van jou zit er nog in mijn verschiet?
Geen antwoord op die vraag en de toekomst is een fabel
Dus ik omarm vandaag, want dat maakt mij comfortabel
Geen minuut is je gegeven, geen seconde je beloofd
Laat de tijd je niet weerhouden
Koester elk moment en bewaar dit in je hoofd
Geen dichter ontsnapt aan de tijd, en dus wordt er al zolang er poëzie bestaat over gedicht. Onze leden voegen daar dagelijks hun eigen ervaringen aan toe, en die blijken verrassend divers. De jonge vader die wil dat de tijd even stilstaat bij het slapende kind. De zeventiger die verbaasd vaststelt dat zijn hoofd twintig bleef terwijl zijn handen ouder werden. De mantelzorger voor wie een uur soms een dag duurt. Tijd is overal dezelfde, maar iedereen heeft er een ander gevecht mee.
Gedichten over tijd en ouder worden zijn vaste gasten op verjaardagen van vijftig-plussers: mild relativerend werkt daar het best, en dat register beheersen onze dichters goed. Ze duiken op bij jubilea en afscheidsrecepties („waar bleef de tijd”), in nieuwjaarstoespraken en bij oud en nieuw, het moment bij uitstek waarop de tijd even zichtbaar verspringt. En stiekem het vaakst: gewoon voor de lezer zelf, op een avond waarop het leven sneller lijkt te gaan dan de bedoeling was.
Wie de balans wil opmaken, vindt verdieping bij de gedichten over het leven. Voor terugkijken met een glimlach zijn er herinneringen en vroeger, en stilstaan bij wat echt telt kan bij bezinning. Wat doet de tijd met jou? Leg het vast in een gedicht — dat is nog altijd de beste manier om een moment te bewaren.
