TIJD

Han Messie

In 't verlaten bos
klinkt nog vaag motorgegons,
tikkelt het lover
fijntjes als in de oertijd,
waar reine eenvoud heerste.

Wat eens een eik was,
ligt molm en plat, vol gaatjes,
begroeid met mos:
een heerlijk groot woonpaleis
voor het kleine kriebelvolk.

Speculaasgebak,
de lekkernij zonder tijd,
prijkt op kunstwerken
der Goudeneeuwse schilders,
belooft steeds weer iets _ voor straks!

Zomerwind glijdt traag
door bomen om het weiland:
pas geboren verleden,
heden en vage toekomst
treffen elkaar in één zucht.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »

Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken

Over dit gedicht  

Geplaatst op: 13-02-2018

Beoordeel dit gedicht nu

Over deze dichter

Han Messie (Actief sinds: 18-01-2018)

Auteursrechten

Op dit gedicht ‘TIJD’ van Han Messie zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.

Om dit gedicht toe te voegen aan je favorieten dien je ingelogd te zijn. Log dus eerst in op de website. Als je nog geen account hebt, maak dan een account aan op deze website.