Ontworstelt aan de stormzaden

Willem Bernardus Tijssen

Een storm in een glas water
is vaak een les voor het leven
later. Stormachtig gaat er
een olifant op en neer door de
porseleinkast van het oud zeer.

Storm breekt de korte termijn
van het ongemak van een leven
lang ongelukkig zijn.
Stormachtige gevoelens als
schokbrengers in een routineuze
levensdag. De dagelijkse schijn
schittering zonder die gelukkige
levenslach.

Storm zaait soms met stormachtige
dwang die frisse wind, soms, zo
nodig door de levensgang. Die dan
weer wandelt over zonniger paden;
ontworstelt aan de stormzaden.