Spijt & sorry

Spijt

Spijt heb ik vaak
spijt voor keuzes die ik maak
spijt voor mensen die ik verlaatte
spijt voor de mensen die ik kwets

opnieuw en opnieuw bracht het me spijt
spijt dat ik had kunnen vermijden
kon ik de toekomst maar voorspellen
voor ik mijn oordeel zou vellen

ik koos voor vrijheid van korte duur
dat maakte mijn leven heel zuur
ik wou bouwen aan mijn leven
maar mocht me niet 100 procent geven

ik wil er voor anderen zijn
maar niemand ziet mijn pijn
obstakels die ik overwin
zien zij als lage drempels waar je makkelijk over springt

ik ben moe
ik ben uitgeput
weet niet wat ik moet doen
dus ik vlucht

als dat maar zo makkelijk was
dan pakte ik gewoon mijn tas
ik wandelde de deur uit
een deur die ik nooit meer achter me sluit

spijt heb ik vaak
door de keuzes die ik zelf maak

— A DB

Een huis voor mij alleen

Over de liefde was er altijd twijfel
Je hart toevertrouwen aan die ene
Vergt flink wat moed
Ik bleef liever alleen

Wat de liefde betreft was ik onzeker
Je zomaar helemaal blootgeven
Mijn lichaam is een beetje anders
Ik bleef liever op mezelf

Van de liefde was ik bang
Zo dicht op elkaar leven
Ik zou naar adem snakken
Ik had liever een huis voor mij alleen

Wat de liefde betreft aarzelde ik
Ik had een hond die naar me hing
Een ménage à trois was niks voor hem
Hij mocht bij mij op de sofa slapen

Ik heb spijt als het over liefde gaat
Ze klopt meermaals aan
Maar ik deed niet open
Of ik wimpelde haar af

Mijn hond is nu dood
En mijn huis
Is veel te groot

Spijt woont nu in mijn hoofd
En wil niet meer vertrekken

— Gary Oeyen

I spy the little fly

I spy with my little eye,
a fly that wants to eat my peace of pie.

My eyes well up with hanger and grief,
I run, I jump, I duck; I will catch up and kill this little thief.

SPLAT! And the little guy is down.
But why can't I get rid of this frown?

The grief, the pain, the shock;
''How do i reverse the clock?''.

— Ilayda B

Het sprookje van.....

Vriendschap is een illusie
Het coa verwacht dit tussen hun opgedrongen nieuwkomers,met als gevolg een grote burenruzie.
Verplichten alles maar goed te vinden,
En hele gemeentes met huid en haar verslinden.
Het zijn toch ook maar mensen ?
Kanker is het enige wat ik ze wil wensen.

— Woordenaar

Je zei wel sorry, maar meende je het echt?
Je zei wel sorry, maar het was geen sorry naar mij
Het was een sorry naar jezelf, een sorry om je eigen schuld te omarmen
Je omarmde jezelf, inplaats van mij
Ik wachtte tot dat jij mij omarmde, ik wachtte…
Ik bleef wachten tot dat jij de gebroken stukken van mij wou lijmen
Maar je kwam niet…
De sorry staat nog op mijn hart gegraveerd, want stel dat je het wel meende
Stel…
Je zei wel sorry, maar meende je het echt?

— LH

Sorry

Het spijt me dat ik altijd zo fel reageer
En dat het daardoor lijkt dat ik jou zorgen negeer

Hoe je u voelt daar kan je niks aan doen
Het liefst op zo een moment geef ik je een knuffel en een zoen

Maar als ik jou zo ongelukkig zie
Stroomt er door mij heel veel emotie

Ik krijg dan het gevoel dat ik jou niet gelukkig kan maken
En het enige wat ik wil is jou gouden hartje bewaken

Als ik iets zeg of doe vertel het me dan
Anders worden we er beide ongelukkig van

Wees ook niet bang
En wacht niet te lang

Anders komen we in een discussie waar niemand naar verlangt
Maak u geen zorgen, er is niemand die uw plaatsje in mijn hart ooit vervangt

Mijn poëzie is een venstertje tot mijn ziel
Dit voor jou schrijven is voor mij hetzelfde alsof ik voor je kniel

Zo een engel als jou verdient niemand niet
Jij verdient al helemaal geen verdriet

Ik toon soms teveel agressie
Daarmee zeg ik met deze gedicht, uit de grond van mijn hart
Sorry.

— Cipuccati Fabiano

[ Pas nu besef ik ]

Pas nu besef ik

hoe lief jij naar mij keek toen --

ik bij je wegging.

— Zyw Zywa

[ Die gemiste kans ]

Die gemiste kans

sloot mijn liefde voor jou af --

zwaar als een grafsteen.

— Zyw Zywa

Ik wil je haten
Omdat ik door jou mezelf nu haat

Ik haat hoe belangrijk je voor me was wanneer niet wederzijds
Hoe ik blind was destijds
Maar hoe je m'n ogen opende nog meer
Want nu kan ik niet de realiteit ontwijken
Keer op keer

Ja, ik duwde je weg
Zonder opzet naar onze afgrond
Sorry dat ik je liet gaan en afwachtend op de grens stond
Had ik jou niet laten gaan
Had je nu misschien naast me gestaan

Ik wil je haten
Maar mijn hart kan enkel goed over je praten

— mini

GEDANE ZAAK

Ik heb een boom gedaan
zijn stoere stam gebroken
zijn sapstroom afgesloten
zijn bladerkruin vermalen
zijn laatste ring verzaagd
zijn wortelgraf gegraven
zijn schaduw weggevaagd
en mijn belang gediend

Kijk hier heeft hij gestaan
die boom heb ik gedaan.

— Joop Hagen

Een vergissing

1. Dit als boodschap naar die beste (buur)man.
Hierbij dan zo hoffelijk als maar kan…

Nu na zekerheid me excuserend.

2. Heb me toch wel vergist
Het was geen opzettelijke list.

Geen kwaad bedoeld of intenderend.

3. Het verhaal is deels wel waar.
Die twee tafels echter waar?

Moest het op een avond nog eens controleren.

4. Nu echt van me twijfel af.
Stond toch wel even paf...
Dus beste buurman 9.

Moet mezelf hier dan corrigeren.

5. Voorafgegaan door…
Zo voelbaar op thuis en kantoor.
Een voortdurende …stress.

En bijna niet meer te verdragen.

6. Onverholpen nog
En ook dat elektrosmog.
En zeker geen bedrog.

Heb al bij de gemeente hierover (ehs) zitten klagen.

7. Buurman 9 dan:
U treft dus geen blaam.
Bleek me in herinnering even onbekwaam.

Oftewel het was mijn eigen vergissing.

8. Het verhaal is wel waar.
Maar achter -deur- negen bleek toch niet daar.
Die gegevens toch niet zo zwaar.

Dit ingezien na een mentale verfrissing.

9. Het gebeuren was nogal diffuus
Dus mijn welgemeende excuus

En met het ‘kapot geschrokken’ te zijn belast.

10. Ben dan nog steeds verbaasd.
Dacht me niet te hebben gehaast.

Hopelijk nu hiermee de gemoederen...?

Wel of niet iets te zijn ontlast?

11 Leek dan me als evenwichtige motivatie…
En ter verbetering van de burenrelatie.

Een gedichtje toch wel even gepast.

12 Nogmaals mijn welgemeende excuus
Hopelijk niet meer een diffuus.
(Noch een ‘schrikreactie’!)

Ben u hierna niet meer tot last.

13. (Voor zover nog relevant)

Maar waar zijn die tafels dan… beste man.
(Mijn woorden echt waarheidsgetrouw.)
Bleek na een betere observatie

Toch wel achter (deur) nummer tien.

14. Hoe men zo kan dwalen in gedachten.
Het menselijk handelen toch niet altijd.

Conform hetgeen te betrachten.

En ook als het niet met eigen ogen is gezien.

15. Zo geschiedde dus voorafgegaan
De emoties me niet voorbijgegaan.

En tot een hartelijke rust dan echt gekomen?

16. Heb hierna (naam van verhuurder) geïnformeerd.
Oprecht en hopelijk de Alwijze hiermee vereerd…

17. Nu dan afgesloten en waarachtig dit verklaard.
De gemoederen hiermee bedaard.

18. En dan wel uitgerust en ontspannen
naar positievere gedachten door te stromen.

— Y.A

Houyam sorry

Ik heb het verpest
Veel fouten gemaakt en dat weet ik
Telkens weer gevraagd om vergiffenis
Herhaalde mijn daden
Niet wetent dat het kwam door het gif dat
in me zit
Als ik terug kon gaan in de tijd had ik mijn fouten recht gezet
Ik was Bang voor herhalende pijn
Ik sloot je buiten bang voor het verleden
Maar toch maakte ik de zelfde fout als altijd
Nu heb ik spijt van mijn fouten
Want na al die moeite
Ben ik je alsnog kwijt
Sorry

— Taha lahjouji

Mijn fout

Ik heb het verpest
Veel fouten gemaakt en dat weet ik
Telkens weer gevraagd om vergiffenis
Herhaalde mijn daden
Niet wetent dat het kwam door het gif dat
in me zit
Als ik terug kon gaan in de tijd had ik mijn fouten recht gezet
Ik was Bang voor herhalende pijn
Ik sloot je buiten bang voor het verleden
Maar toch maakte ik de zelfde fout als altijd
Nu heb ik spijt van mijn fouten
Want na al die moeite
Ben ik je alsnog kwijt

— Gwapa

Geheimen

Zacht weerklinkt de weemoed,
zoals zij naar mij fluistert,
en me in haar heeft gevangen.
Waar ik nu sta,
onzichtbaar geketend,
wetende dat ik nooit volledig zal zijn.

Ben jij, zoals ik dit nu ben,
Weet jij, dat ik nooit heel zal zijn,
Geef jij, alles wat nooit genoeg is,
Vergeef jij, wat nu inmiddels voorheen is?

— Sherezade

Ik weet het niet

Vertel me
Heb je spijt
De stilte doet pijn
Het niet weten doet pijn
Geef me je mening
Maar je wilt niet
Het is anders sinds dien
We snappen elkaar niet meer
Ik denk er aan
Vaak
Heel vaak
Maar weet niet wat ik moet
Weet niet wat ik denk
De stilte doet pijn
Maar het helpt
En dan
Staande op de rand
Wat doe ik dan
Vlieg of val ik dan
Het voelt anders
Ik weet het niet
Maar moet ik gaan
Vliegen of vallen maakt niet uit
Want ik weet het niet
Wat moet ik doen
Verblind door gedachtes
Ik weet het niet

— jelle de bruijn