Na vijftig en wat jaren
alsmaar weer genieten
van ‘Klaas en jolige Pieten
die steeds weer gingen varen’.
Zo mooi die zwarte mannen
met al hun guitenstreken.
Sints hoofd lijkt vergeleken
zo vreselijk gespannen.
Lolly's, snoep en pepernoten
kleurrijk en zo zoet
dat gulle zwarte Piet-gemoed
op roodgekousde bokkenpoten.
Geen baas in eigen huis.
Het goede toch verkeerd?
Links wit, die zwarte Piet blondeert
en stemming drukt in ’t feestgedruis.
Geen zwart, oké, dan geel gezicht.
Maar jeetje, wat een schrik!
Nu zegt het Verre Oosten: niet goed snik.
Racisme nogmaals aangesticht.
Wat maakt het uit voor wie gelooft
dat kleur er niet toe doet
en die een ander steeds behoedt
voor ’t volle Haagse waterhoofd?
De kleuren die hier samengaan
zijn nimmer gesorteerd.
Het beeld ook niet geretoucheerd,
maar hartelijk ontstaan.
Zo is het leven steeds bedoeld:
niet zwart, wit, rood of geel,
gewillig, net als mijn penseel,
niet blind gehersenspoeld.
Dus Piet in al z’n bonte kleuren,
contrastrijk zwart gecombineerd
en voor ’t volgend jaar geëngageerd,
gaan wij niet wit besmeuren.
Het kind dat voortleeft in een man
spreekt taal die wordt verstaan
door ’t eigen kind, dat leert stilaan:
Mijn Piet is geen hervormingsplan.
JJ
Toon meer