pakjesavond

Hoewel het alweer een aantal jaren geleden is
sta ik er élk jaar bij stil, want het is en blijft
een gemis. Mijn Vader met zijn altijd gulle lach
werd begraven op vijf december.
Ja, juist op die dag.

Mijn Vader, zoals een Vader hoorde te zijn. Hij hield
zo van dit soort familie feesten. Iedereen bij elkaar.
En wij kwamen terug naar huis, elk jaar en vierden
met alle kinderen het feest van Sint en Piet.

Mijn Vader, zomaar was hij er niet meer en ik weet nog
het deed zo zeer. En het duurde dan ook jaren lang
pakjes avond was voor mij nooit meer hetzelfde, ben ik
bang. Zes December, een verkrampte lach, omdat Tamara
haar verjaardag dan vieren mag.

Pappa, het leven gaat gek genoeg gewoon door. Donkere
ogen kijken vol verwachten naar wat komen gaat.
Je zou zo van Kane , Cavan en Jaden hebben genoten Pappa
als ze groter zijn zullen we ze van je vertellen hoor.

Zo, na dit te hebben gedeeld wens ik de Freaks een fijn
pakjesavond toe….het geeft mij nog steeds een dubbel
gevoel. Want wat zou ik moeten vragen aan Sint en Piet ?
Jou krijgen we nooit terug en iets anders hoef ik niet.