Nooit meer
Ik denk steeds aan jou,
Maar jij denkt nooit meer aan mij,
Daβs voorgoed voorbij.
Senryu
Een senryu is het ondeugende zusje van de haiku: zeventien lettergrepen, maar dan over mensen en hun eigenaardigheden. Klein leed, ijdelheid en huiselijke humor β in drie regels raak geschoten.
Sorteer
Nieuwste eerst
Oudste eerst
Meeste hartjes
Titel AβZ
Titel ZβA
Weergave
Kaarten
Titellijst
Autocraat
Een gele haardos
Plakt op het tv scherm
Onzin ten voeten uit
Levensloop
Dood is eenmalig,
Net zoals de geboorte,
Einde en begin.
Rouwen
Missen je lief had,
Is rouwen van je verdriet,
Omβt lief je verliet.
Rouw
Denkend aan weleer,
Doet mij nog immer zo zeer,
Blijkt elke keer weer.
Rouw
Denkend aan weleer,
Doet mij nog immer zo zeer,
Blijkt elke keer weer.
Leven en dood
Leven is eindig,
Eindigt immer met de dood,
Dood duurt oneindig.
Bedankt
Een nier doneer ik
Tevens mijn gebroken hart
Brokken hoef je niet
Orkest
Een baaierd van klank
Daarin een fagot met mijn
Dode vaders stem
Evenwicht
Opwarming buiten
Strevend naar een evenwicht
Verkilling binnen
Woordloos
Jouw zwijgverhalen
We luisterden met de mond
Voor altijd woordloos
Morgen
De avond stervend
Geheugen schept de morgen
Voor de levenden
Pluisje
In tranen om zijn
dode ma verlost van het
pluisje in zijn oog
Nadeel
Het nadeel van Nu
Is dat het straks weer weg is
En toch ook weer niet
Leegte, oneindig
Het weegt niets, toch drukt het door
Zo ontilbaar zwaar
De senryu deelt zijn vorm met de haiku (drie regels van vijf, zeven en vijf lettergrepen) maar niet zijn onderwerp. Waar de haiku de natuur observeert, richt de senryu zijn blik op de mens: onze trucjes, smoesjes en kleine dramaβs. Het genre is genoemd naar de Japanse dichter Karai SenryΕ« en van oudsher geestig, soms met een melancholiek randje. De perfecte senryu ontlokt een glimlach Γ©n een steek van herkenning tegelijk.
Zo herken (en schrijf) je een senryu
Vuistregel: gaat het drieregelige vers over kersenbloesem, dan is het een haiku; gaat het over de buurman die zijn heg elke dag millimetert, dan is het een senryu. Voor schrijvers is het genre een heerlijke leerschool in beknoptheid: je hebt precies zeventien lettergrepen om een heel menselijk tafereel neer te zetten, dus elk woord moet werken. Veel dichters hier schrijven ze in series, als kleine cartoons in taal.
Wie de meditatieve kant van het korte vers zoekt, vindt honderden haikuβs ter vergelijking, en met de tanka is er nog een Japanse vorm te ontdekken, twee regels langer, meer ruimte voor gevoel. Houd je vooral van de lach, dan biedt de verzameling humorgedichten volop verwant werk. Zelf proberen? Tel je lettergrepen, kies één menselijk moment en plaats je eerste senryu β verslavender dan het lijkt.