Najaarstochtje

Het najaarszonnetje schijnt over het land,
samen met een oude vriendin op de fiets
door de stilte. Door de mist verschiet
het verschiet, verdwijnt in het niets.

Geen koeien in de wei, alleen vogeltjes
laten zich horen, zien doe je ze niet.
Als ook de vogeltjes zich niet meer roeren,
resteert de stilte en zacht bandengeruis.

Wolken trekken zich over ons tesaam,
het zonnetje laat ook nog verstek gaan.
De wind krijgt nu een guur karakter,
De lol van 't fietstochtje is ons vergaan.