Een scheiding is een afscheid terwijl de ander er nog is. In deze gedichten over scheiden schrijven dichters over het einde van een huwelijk of relatie: het verdriet, de opluchting, de kinderen, en het leven dat daarna opnieuw begint.
La Fata
Ik hang hier maar
wat rond in huis
helemaal voor mezelf
de pot thee, de tafel
de kamers van ons huis
met zijn nieuwe ramen
de krassen in de kast
al de cadeautjes
die ik aan jou gaf
en de poster van het schitterende
water aan de horizon
met de schim van een schip
Ik hang hier maar
wat rond in jouw afwezigheid
niet in staat tot actie, zo sterk
en nabij voel ik jouw aanwezigheid
— Zyw Zywa
Scheiden uit het hart
Als het huisje boompje beestje heeft gebracht waar je voor ging.
Als de kinderen gezond zijn maar de welvaart iets verving.
Dat je niet wilde erkennen maar toch diep van binnen wist.
Dat een diepgevoelde liefde is wat node werd gemist.
Scheiden: Een Nieuw Begin
In de schaduw van vervlogen beloften, waar harten breken,
Scheiden, een reis die levenspaden doet afbreken.
Als een hoofdstuk dat eindigt in het boek van samenzijn,
Een verdrietige dans, waar tranen als regen schijnen.
De woorden van afscheid, als een bitterzoete melodie,
Scheiden, een proces van loslaten en bevrijden.
In de stille kamers van herinneringen en spijt,
Een nieuw begin, waar de toekomst zich uitstrekt, breed en wijd.
De juridische dans, een ritueel van scheiding,
Scheiden, een stap die leidt tot emotionele bevrijding.
Als een storm die raast door de ziel en de geest,
Een rouwproces, waar verlies en verandering feest.
Maar zie, in het afscheid, een kans op herrijzen,
Scheiden, een groei, waarin nieuwe paden verrijzen.
De zon van zelfontdekking begint te gloeien,
Een toekomst van mogelijkheden, waarin harten weer kunnen bloeien.
Laten we elkaar dragen in de tijd van het afscheid,
Scheiden, een pijn die tijd en begrip geleidelijk bevrijdt.
Een reis naar genezing, naar een nieuwe horizon,
Waar scheiden niet het einde is, maar het begin van een eigen seizoen.
— Amée
Nieuw licht
De leegte in mijn bestaan,
houdt het leven bij mij vandaan.
Slechts alles verdovende stilte,
ben alleen, in ijzige kilte.
Vreugd en geluk van weleer,
bereiken mij nimmer meer.
Het zijn van toen is geweest,
ben ervan verweesd.
De stralende zon is ver heen,
nu regen waar eens zon scheen,
leef in duister zonder licht,
leven nu een dure plicht.
Woestijntocht
Veertig jaar geleden ben ik uit het huwelijk getreden
een huwelijk vol leugens en geestelijk lichamelijk geweld
Daar kwam nog bij hij was een corrupte politieman
door chantage te plegen kon hij van een gevangenisstraf worden bevrijdt
Het was voor mij een woestijntocht een zeer ongelijke strijdt.
Afgelopen Zaterdagavond werd ik diep vernederd door een chauffeur
van de Valys
Duidelijk geen echte vaste medewerker ingehuurd door mensen van
de corrupte politiemacht die niet terugdeinsde voor moordaanslagen en terreur
O God de pijn was heftig U heeft mij gespaard dat ik niet uitgevallen ben
en voor boze opmerkingen heeft bewaard.
U was mijn Helper in deze zeer moeilijke strijd. Uw liefde heeft mij bewaard voor boze woorden waar ik later van zou hebben grote spijt..
Als stil water
- schijnbaar ongestoord
door de storm
die om ons woedt -
speel je verder.
Maar als de onderstroom
het licht ontmoet,
het water rimpels toont
en je ernstig vraagt
waar ik nu toch woon,
neem ik je kleine hand
en vloeien stille woorden
in de stroom van onze band.
Duimstreep
Net 'n duimstreep was genoeg om my te wen
Net 'n duimstreep en jou hart het my oorwin
Saam deur baie vure
Ongelukkig vir te veel ure
Maar ons is steeds ons
Elkeen afsonderlik en tog saam vry
Woorde van hoop wat my raak
Lewe van woorde wat my my maak
Tussentijd Nu
Hij is weg, kwam hij maar terug
Zou hij, misschien, toevallig hier
nu naar deze film zijn gekomen?
Dat ik me omdraai en hij er zit
alleen, net als ik, en nu
we weten hoe het werkt
zouden we er meer van kunnen maken
als hij, als hij
wil en deze kans grijpt
voor de gong gaat, en
als ik, als ik
durf om te kijken
nu het nog pauze is
— Zyw Zywa
Bevroren rozen
Zij knakte plots zijn bloemen kapot
die daarvoor nog welig bloeide
hij had er geen weet van dat dit
zou gaan gebeuren
hij leefde nog in de zomer
met hele mooie bloemen
plotsklaps was alles bevroren
Al zijn bloemen waren van ijs
hij had het zo vreselijk koud
omdat hij dit niet had verwacht
het zal wel heel lang duren
voordat het weer zomer word
en de bloemen weer zullen
gaan bloeien
Elise©
— Elise
Het grote zwijgen
Aan tafel zitten wij
De vangnetten zijn aangestrikt
Al onze gedachten zijn verpand
We zijn woordloos
In elkaar verzand
Alles is gezegd
Over de rest wordt gezwegen
Over mijn schaduw
Als mijn hoofd alleen wil razen
In de woede van gemis
Laat het dan zo zijn
Dat mijn hart wat groter is
Als het hoop-verloren oor
de stem van rede niet verstaat
Ontwapen met vergeving
dan zijn tomeloze haat
Verwijt mij het zwart maar van mijn schaduw
en dan toon ik je meteen
Elke stap richting vooruitgang
Zet ik graag daar overheen
Heeft papa je bang gemaakt?
Nee wil ik zeggen,
maar het lukt niet.
Heeft papa je bang gemaakt?
Nee mama, papa maakt me niet bang,
jij maakte me bang.
Heeft papa je bang gemaakt?
Mama hoe kon je dat nou zeggen,
je houd toch van hem?
Heeft papa je bang gemaakt?
“Ja” zeg ik en ik huil,
sorry papa ik wil mama geen pijn doen.
— Meike
Langzaam dooft haar licht
Eindelijk verdween zij uit beeld; zo zwaar
dement... en nu verhuisd naar een tehuis
Hopelijk snel daar gewend?
Afscheid nemen had totaal geen zin, wat
er gebeurt beseft zij niet Wie jij wel bent?
Zelfs na lang nadenken kom zij daar niet op,
uit geen enkele zin
Wat buren rouwen nu al om haar, zij was een
zeer geziene buur... Twintig jaren voorbij wel
gevlogen, al jaren geen contact meer Zo zuur
Zij laat zich alles maar aanleunen, heeft op
dit alles allang meer geen zicht
De buren halen herinneringen op; zij zo klein
van stuk, tegelijk heel groot en machtig in gewicht
De vrolijkheid, de humor, het onophoudelijk
gegier... Zij kon het met kinderen zo goed wel
vinden, geen wonder zij altijd volmaakt in even-
wicht.
Dakoyria, 2020.
— Dakoyria
Mijn hart
.Mijn hart zo sterk en zo stabiel,
sleepte mij door sombere dagen.
Steunde zelfs zowaar mijn ziel,
als deze dreigde klem te raken
tussen mijn emoties en gevoel,
die onvermoeibaar liefde braken,
had hij (mijn hart) tot slot nog maar één doel,
mijn gezondheid te bewaken.
Maar ach..ruim dertig jaar voelt het gemis.
hoe wreed.. nu wel gebleken,
er niets terug te vinden is,
mijn hart langzaamaan zal...breken!
— -WB-
17 maanden
Het kostte 17 maanden
Bloemen worden vroegtijdig uit de wei getrokken
Totaal onverwacht
en met brute kracht
Niet meer denkend aan haar gouden lokken
Muren raken beschadigd
Besmeurd, begooid en volgekrast
Donkere kamers
Een vloer bedekt met stukjes glas
Harde klanken worden uitgebracht
Uitspattingen als stukjes verf
onder een pas gewitte muur
Op een reactie wordt nog steeds gewacht
Niet meer denkend aan haar op den duur
Vergeten wat invloed heeft
en wat niet
Een rustige ademhaling wordt ruw wakker gemaakt
Ogen wijd open
Maar helderheid is niet wat ze ziet
Het kostte 17 maanden
Al voelt het soms slechts een paar seconden
Verraden door de wijzers op de plaat
17 maanden
Sinds jij bent vertrokken
Wie een gedicht over scheiding zoekt, zit meestal in een van drie situaties. Je gaat er zelf doorheen en zoekt woorden voor de chaos in je hoofd. Iemand in je omgeving gaat scheiden en je wilt iets sturen dat meer zegt dan „sterkte”. Of de scheiding is jaren geleden en een datum, een lied of een doos oude foto’s haalt alles even terug. Voor alle drie staat hier iets.
De dichters op deze pagina schrijven zonder script. Over de laatste doos in de gang en de handtekening die alles officieel maakte. Over co-ouderschap: het huis dat elke week wisselt van kind. Over boosheid die langzaam zakt, en over het vreemde moment waarop je je ex ineens weer gewoon een mens vindt. En opvallend vaak over daarna, want hoe rauw het einde ook is, veel gedichten hier eindigen met iemand die opkrabbelt en zichzelf terugvindt.
Zit je nog in de fase van hopen en proberen, dan sluiten de gedichten over relatieproblemen beter aan. Voor het pure gemis is er verdriet, en wie toe is aan vooruitkijken, vindt lucht bij de gedichten over hoop. Als schrijven jou helpt om dit hoofdstuk af te sluiten: je gedicht is hier welkom, in welke fase je ook zit.