Nardusolie

Op de bergen zocht ik kruid voor jouw balsem. Hoog.
Kijkend neer op mijn schaduw door je ogen, door je handen.
Door jouw ascetisch lichaam van een man, een mooie man
die ik wil zalven. Niet je hoofd als van een koning,
niet je lippen als een minnaar, maar je voeten. Want ik ben…
ik ben een vrouw. Een vrouw met dromen uit een diepe waterput.
De zuigkracht van je geest en weerstand van je huid. Mijn hand,
de olie. Stormen in mijn lijf, mijn buik, mijn borsten.

Draaikolk van verwarring door jouw stem, jouw woord.
Zonder rede zonder vorm.
Stromend balsem van narduskruid.
Hemel, als aarde aan je voeten.