Religieuze gedichten

Ode aan Lourdes

Waarmee zal ik u vergelijken oh Lourdes
Met een reusachtig mierennest waar vliesvleugelen en werkmieren
Langs onzichtbaar uitgestippelde paden
Elkaar ontmoeten, begroeten, zegewensen

Een plaats waar geheel geen haast is
De tijd niet meer de allesbeheersende dwingeland
Waar aandacht voor elkaar en voor ons aller zwakten ons
licht maakt als de zachte vlam van kaarsen allerwegen

Of moet ik u vergelijken met een achtste of negende hemel
Een wonderbaarlijk uit de ruimte neergedaalde beschaving
Een toekomstvisioen gerealiseerd in het heden

Eutopia, de gelukte plek waar niet de sterkste, niet de macht regeert
Maar de zwakte, het gebrekkige
De ideale maatschappij
Waar zoveel grote denkers van dorsten te dromen
Is hier het meest nabij gekomen

Het water van de Gave stroomt en stroomt
De beeltenissen van de maagd tonen ons aan
dat niet de wijzen of de rijken de magnaten de dienst uitmaken
Maar dat een ongeletterd ziekelijk meisje (maagd zeiden wij destijds)
De weg naar de heilstaat bepaalt

Het woord viel, we spraken van de maagd een sacrale naam
Want wat de diepste zin, de essentie, wat de kern is van
dit hele honderdduizendkoppige tafereel dit massamediaal event
Dit onophoudelijk gelijk de Gave eeuwig stromende gebeuren

Is een vrouw de dame met de blauwe sjaal
Die tot en met achttien maal verscheen
En in de taal van de streek die mysterieuze woorden sprak
Ik ben de onbevlekte ontvangenis

Ik vraag mij nog steeds af wat Maria bewoog
Om af te dalen naar dit godvergeten dorp
Deze onherbergzame plek in het ontembare gebergte
Wat dreef haar om een omstreden dogma
te ondersteunen met haar woord

Misschien was het slechts een aanleiding een stok
Om het schikkelijk gelovig en verschrikkelijk ongelovig volk
te prikkelen Misschien wil ze meer dan een kapel
Een plek waar de genade nader komt bij stromen

Wellicht wilde zij dat wij zouden komen tezamen
Met representanten van allen natiën en volkeren der aarde
Een plek van vrede een paradijs van groen
Een oase waar van alle kanten pelgrims naartoe stromen
Van nabij en ver

Waar de dromen van de grote filosofen
Van Augustinus, Thomas van Aquino, Franciscus, Dante Alighieri
tot Erasmus, Spinoza, Karel Marx, Mahatma Gandhi en Martin Luther King Bewaarheid worden Louter liefde, louter vrede

Dat deze boodschap nog na eeuwen klinken zou
Het kleine, het klene is door God verkoren
De verworpen steen is het fundament
van de Heilige tempel geworden

Waarmee moet ik u vergelijken Oh Lourdes vol genade
Dit model van omkering van waarden
Van zwaarden, tanks en drones omgesmeed
tot harpen, violen, saxofonen, ploegscharen
Het kostelijk juweel dat schittert in Maria’s kroon
En aan de ring de vinger van Gods rechterhand
Die bronnen breekt uit harde rots
Die milde winden, zoete regen schenkt en vruchtbaar zaad

Dit Bijbelse visioen wordt waar
Zie Ik maak alles nieuw hier is het al
En ik, ik zie een nieuwe hemel en een nieuwe aarde

ton delemarre Lourdes 4 mei 2026

Toon meer

Gebeden

Wat je doet
is een gebed
Besef wel
tot wie of wat je bidt
met je daden
en waar je toewijding op gericht is

Op rijkdom misschien
Op roem
Of op de schoonheid van het hout
dat je bewerkt
Op het welzijn van je gezin

het in stand houden van de natuur
die ons voedt
het begrijpen van de natuur
die ons bedreigt

het bewonderen van de natuur
die onze levens in perspectief plaatst
en bezit, roem en macht verpulvert

tot nalatigheid, tot het verzaken
van zorgzaamheid voor de anderen

Bid bewust

Mee tevreden

Ik heb een beschermengel,
Die mij al vele malen heeft gered.
Dus ook al geloof ik niet in ze,
Ze zorgen beter voor me dan voor
Menig gelovige Christen, Jood,
Mohammedaan of anders gelovige.

Een gelovige Christen en zeer goede
Vriend, verklaarde dat aldus:
‘God ziet wie je bent en gelooft in jou’.
En daartegen heb ik dus geen
Goed onweerlegbaar weerwoord.

Maar of het nu toeval is, geluk,
Of goddelijke interventie,
Ik ben er zeer tevreden mee!

Gevecht in Rivierenland

Hij is een dromer, papa
Hij is jouw jongere ik

Jullie willen rondtrekken
Jullie willen steeds weer

nieuwe valleien
nieuwe uitzichten

Waarom willen jullie weg?
Waarom is het niet hier

jullie Beloofde Land
jullie grazige weiden?

Hij is een dromer, papa
Hij is zelf een fantoom

....Ik volgde hem het veld in
....Ik worstelde met hem

....om over de belofte te praten
....om de betekenis ervan te begrijpen

....Het was zijn opzet, papa
....Het was niet echt een ongeluk

....Waarom geloof je dat niet?
....Waarom pak je nu alles in?

ONBEREKENBAAR

Duizend jaren zijn in
de ogen des Heren één dag
één dag is in Diens gezicht
duizend jaren

deze woorden uit de brief
van apostel Petrus
duiden hoe God
het allerkleinste tot
iets geweldigs maken kan
terwijl het schier mateloze
door Hem beschouwd wordt
als wat nietigs maar
toch alle aandacht verdient

verleden heden en toekomst
ziet Hij zich losjes
door elkaar heen weven
waarbij dit drietal
zelf de tijd vergeet
samen zullen beraadslagen
bij ´s werelds Voleinding.

HOGE BEDOELING

God heeft wellicht onvatbare wegen
voor een ieder: al wat misschien opblinkt.
verwint, plotseling of langzaam verzinkt,
en valt alles ogenschijnlijk tegen.

Op een schoon beekje roffelt regen,
geselt het water, dat dan naar modder stinkt.
Schier belemmerd door takken en stenen dringt
de stroom verder, onthutst en verlegen.

Zichzelf verliezend bruist de kleine mond,
gaat vloeiend met Wijdte mee, schept lichtglans:
een regenboog springt op, danst in het rond.

Zeven kleuren komen tot rust, spreken thans:
"Stil gelovend zwoegen, laag bij de grond,
straalt in d' Oneindigheid als lauwerkrans."

DRIE MAAL BIDDEN

's Morgens vroeg God aanroepen
toont pas ontwaakt wolken
vol stralende gouden glans
om de komende uren
opgewekt tegemoet te gaan

midden op de dag
onder felle zonneschijn
zware lucht of onweer
de Heer om kracht vragen
geeft zegen bij het daagse doen
en voor wachtende verte

's Avonds laat
de Hemelse Vader danken
je te mogen geven
aan het omringende zwart
dat je ziel ledigt om zich
opnieuw te kunnen vullen.

Boetvaardige tweekop

Gevleugeld zonder duikvlucht
Haastend en hopend door dit seizoen
Onzuinig was ik op uw goeddunken
Louter heetbloedig op de tong
Zwank als kakofonisch affect
Bestorven tot oneigenlijk ressentiment
Meer inert; meer dirigent

Vallend, vallend, vallend, vallend
Zo stif en weemoedig, in een doorgewaaide wal
Dissonant in wederopvoering
Ver van bevrijdingsdrift en buiging
De schubben schoof ik af in uw keel
voordat u kon spreken
Heere,
Inborst betugeld oppressie niet

Zij was lankmoedig zoals ontij zieden blijft
Zo idyllisch als straffeloosheid
Een spoelen dat niet vervoerd
Er rest nu dode achtzaamheid;
buiten aller benemen of bevangen
De faculteit in hém zijn
Naar roerloos bevruchten
Planmatig voorts en opwaarts
Gelicht als oogappel en aambeeld

Gejaagde liederen resten in onze geleding
Pol op kiem, kiem op pol
Dolen als sirenes in een brandend kool
Evoquerend gelenen in de liefdesring,
geven de wijsvinger tragiek te kennen,
Tot schraalte, galming en bespiegeling
Alspelend verstilt ze naar implosies van wendbaarheid
Onze weerklank en welwil als een vrijen voorgeleidt
Eerbiedig eet ik de principes van het Woord
De soep ontstijgt mijn zelfkastijding
Ik sublimeer hen; douch me koel

Oh geneesheer, onderbewustzijn, uwer elixer,
stuw vijnzing en sluimering derwaarts de horizon
Mijn cocon en aller sepia, naar opgezete zonnebloemen
Noop me ertoe
Grondvest van cactus tot levensboek
Doop me gezeefd en gekoeld
Zalving van uwe Heiland
Aanminnig willen doorgedijen
Pleisterend tussen palm en bremboom

Ik richt me op aan de reine lucht
Ik vervijf mijn paraplu's

Ik rust in het stof

Toon meer

Des goden recht

Felle kou op de Olympus
Laat de goden koud,
Zeus flirt met Leta,
Dát laat Hera niet koud.

Apollo en Cassandra doen ’t weer,
Daphne staat er geworteld bij,
Agamemnon strijdt om Troje,
Verliet zijn Poleponnesiche Mycene,

Nabij Korinthe onder de rook
Van door Apollo gestichte Delphi.
Die ook erg vaak verkeerde
Bij de noordse Hyperboreeërs.

Apollo deed het met godinnen,
Aardse vrouwen, nimfen,
En kinderen, zowel jongentjes
Als onschuldige meisjes.

Van de goden niets dan goeds,
Hun is niets menslijks vreemd,
Houden d’mens de spiegel voor,
Zien zo hun eigen menslijkheid niet.

Het vermeende offer

Als het echt zijn zoon had kunnen zijn
hoe zou God dan zo gek hebben kunnen zijn
om hem dood te laten martelen?
Nog erger dan de waanzin
van Abraham die Isaak offerde?

Het moest blijkbaar
van de priesters en de theologen
voor deel 2 van het verhaal:
het christendom na het jodendom

Met de onzinnige kronkel
dat De Gever Offert
aan de bijgelovigen

die de hemel willen ontvangen
en eens per jaar het hoofd buigen

bij de woorden 'Ontferm U'

Gods lot

Toen God sprak met zulke wijze woorden,
was er niemand, niemand, die ze hoorde.
Waren Zijn woorden voor dovemansoren,
of was het dat ze ons niet konden bekoren!

Hel en verdoemenis is niet aan hen besteed,
het was voor hen niet meer dan een kreet
om aandacht, wat men hem toen verweet
en daarom helemaal niemand die iets deed.

Weinigen aanbidden nog de Here God.
Op den duur wordt dus Zijn bittere lot,
dat Hij eenzaam, alleen God zit te wezen,
om in Zijn eentje de bijbel voor te lezen.

nederig van hart, moedig in liefde

van Buenos Aires tot het Sint-Pietersplein
klonk herderlijk sereen jouw stem
“Een arme kerk voor de armen,” sprak je zacht
bracht zo het Evangelie met volle kracht

je kwam van het einde van de wereld hier
het hart vol liefde, zonder sier of machtsvertoon
je woorden eenvoudig, maar diep van zin
brachten waar duisternis was wereldwijd hoop

“De mens heeft de natuur in het gezicht geslagen,”
dus riep je op tot zorg voor aarde, mens en leven
je pleitte voor bruggen bij hen die muren bouwden
toonde zo aan iedereen de weg van vrede

in tijden van ziekte, bleef je standvastig en trouw
je glimlach bleef, tot op het allerlaatst moment
op Paaszondag nog gaf je een laatste zegen
als teken van hoop, van liefde, van leven

nu rust je in vrede, je taak is volbracht
je geest leeft voort, in elke goede daad
dank, Franciscus, voor je licht en je moed
je nalatenschap zal ons eeuwig galmen

D. G. I.

De grot is gerenoveerd,
de bloemen op het altaar zijn weggenomen,
men kan voorlopig enkel kaarsen van €0,50 branden.

Maria is zowel binnen als buiten ingekapseld in rotsen,
waar ze met neon verlicht wordt.

Laat haar licht maar schijnen op de banken,
ook op onze overdekte achteraan,
in de gietende regen.

De heiland

Hij breidt zijn armen uit
over de wereld onder de wolken
maar niemand die hem in de ogen kijkt
omdat hij twee ruggen heeft:
zijn voorkant is verdwenen

De priemende ogen die je ziel
doorboorden met schuldgevoel
de veroordelende rimpels in zijn
voorhoofd, de mond die zuinig
elke lichaamslust verbood

De macht is hem ontglipt
over jouw heil en zaligheid
uit zijn handen die nu
hulpeloos ten hemel reiken
vloeit nu geen vergiffenis meer
geen monopolie op innerlijk licht

Heiligheid vermenigvuldigt de macht
in het kwadraat over de keuze
tussen goed en kwaad
de duivel was een instrument
om te heersen en te verdelen

Buiten de natuur geplaatst is de mens
een vreemde voor zichzelf
de goden hebben ons niet nodig
zij trekken zich terug achter
de lianen van de geschiedenis

Het jonge kind kijkt om
verschrikt, ziet dat zelfs de schapen
hun herder verlaten
en gaat verder

Toon meer

Jan Folkert 26 juni 2023

Avontuur!

Het kind, de ogen.
Het veld, de lelieën.

Wij volgen! Wij volgen!
Laat de doden hun doden.
Laat leven wat leven geeft.
Aren in onze handen.
Broden en vissen.

Alles valt ons toe met Hem
  - door de wijde dalen van Israel
  - trekkend door Zijn koninkrijk.
Het land van de profeten.

Telkens weer de ontmoeting
  - van mensen met Hem.
Zijn geest straalt.
Zijn woord betovert
  - en laat sporen na.

Waar Hij is en waar wij zijn
  - klinkt een toon, ongehoord
  - maar duidelijk waarneembaar
  - want Hij vult de ruimte met meer
  - dan Zijn lichaam
  - en blijft,
  - ook als wij verder trekken.

Wij volgen! Wij volgen!
Opgelaten door wat wij zien,
  - door wat wij horen,
  - en verwachten.

Wonderen!
Kreupelen lopen voor ons uit.
Zelfs doden staan op en volgen ons.
De kleur van een dag met Hem
  - doet het oude verbleken.
Wij lachen, wij dansen.
Op naar Jeruzalem!

En dan opeens...
Een rilling, een rimpel in de dag.
Een kreuk in het koninkrijk.
Waarom ben Je zo stil?
Een blik met een boodschap?
Woorden over dood?

Waarom toch?

Toon meer