Een Ierland liefhebber pur sang...

De Ierse charme houdt maar niet op te bestaan
Erna The Dubliners in Carré, die ouwe met zijn
verweerde kop vooraan Direct de herinnering
aan Eire als wonderlijk vakantieland! Met de boot
vanaf Le Havre (Fr.) en na 21 uur in Rosslare aan
gekomen, opnieuw vasteland. Daarna nog vele
kilometers te gaan naar ons logeeradres

Nee, dit alles bij lange na nog niet by plane!
Gewoon een passagiersschip en met de eigen auto
verder heen Aan boord menige delicatesse, waar-
onder zalig zeebanket De dochter at liever leverworst,
gelukkig ook op het menu gezet Een eigen hut om te
slapen, daarna verder gereisd Uiteindelijk 'Bantry Bay'
bereikt waar de wilde zalm bijna in je mond rond zwemt

Een zielsgelukkige dochter urenlang te paard Een lange
tocht waarvoor zij door activiteiten thuis voorbereid gaat
Het eigenlijke logeeradres een fikse verbouwde boerderij en
goedgekeurd door de Irish Tourist Board... Britten als gasten
hooguit gedoogd maar niet van harte Ooit was daar die niets
en niemand ontziende hongersnood De kinderschaar van de
boerderij eigenaar naar Amerika toen trokken, dat soelaas bood

Groenten en vlees (vee) van eigen land; ontbijt naar de Engelse
invloeden The Ring of Kerry, zeer de moeite waard met een
prettig klimaat Het plaatsje Sneem, een kunstenaarsdorp met
zacht getinte huizen Dublin kort 'gezien', nou ja wat heet
Niet meer dan een vluchtige indruk... misschien?

Dan nog een specifieke wilde poniesstreek De stad Galway waar
jij je ogen uitkeek Wennen was wel in de farm de 60% whisky op
tafel... Ernaast fris water om de slokdarm niet te doen verbranden
Destijds nog overal op kale muren: BRITISH GO OUT! De aversie
zat diep... We zijn inmiddels tientallen jaren verder En nú, hen
beter kunnen verduren waaraan toch ook verdiend werd?