Zuid Portugal

Ik zie het zachte blauwe water
hoge flatgebouwen, veel hotels
de rotsen aan de linkerkant
het strand in het midden
rechts het groen dat lokt

Ooit doolde Slauerhoff hier rond
toen er nog geen cruises, geen drommen toeristen
langs deze kusten voeren
de dichter zong er zijn lied van verdriet, van verlangen
de fado, de blues, de smartlap

Nu zing ik het hem na
nu het hier een handel in illusies is
maar er nog altijd hetzelfde licht schijnt
het water eeuwig tegen de rotsen klotst
de zang van de weemoed voor altijd klinkt.