I. N.
Ik neem de trein naar Ottignies
-waar Paul Delvaux me kruist-
en open de luiken,
jaren.
Reizen & vakanties
Koffers pakken, onderweg zijn, thuiskomen met verhalen: reizen is poëzie in beweging. Hier vind je gedichten over vakantie en verre reizen: van camping in Frankrijk tot rugzak in Azië, en het heimwee-achtige gevoel als het weer voorbij is.
Meest geliefd in Reizen & vakanties
Weerzien Gran Canaria
Ik heb de zon weer zien schijnen
op je bergmassief, mijn horizon zal verkleinen
nadat de maan op jouw vulkanische bergen mag verdwijnen.
Dit jaar heb je tot mijn verbazing je veelzijdigheid laten zien
ik was in the cloud opgeslagen, is dit wat ik verdien
na mij vierde weerzien.
SONNET FOR NORFOLK
Is groen-glooiend Norfolk sonnetwaardig?
Zeker wel! Want het is er prachtig
en iedereen is er waarachtig
zó Engels, voorkomend en aardig.
Zoals in Wells Next-the-Sea,
een pittoresk dorp aan de haven.
Waar je je aan een pint kunt laven,
fish and chips deelt met familie
tijdens het krabben vangen aan de kade.
Om die vervolgens weer los te laten
met een krabbenrace naar zee.
Dan Norwich, waar je wordt je overladen
met historie en cultuur op pleinen en in straten.
So… visit Norfolk if you can some day!
Einde vakantie
De zomertijd blijft achter
in dagen van zand en zout.
Langs de kust verzwakt het licht
en ademt de zee de avond in.
In mijn koffers vouw ik
een laatste restje zomer,
diepblauw als de horizon.
Ik sluit ze
en laat haar los -
aan het einde van de vloed.
Chris h.
Vakantie
Caravans en campers op een rij
Zo staan we op de camping zij aan zij
Allen met een terrasje ervoor
Gezellig is dat hoor
Buren komen en buren gaan
En je stelt je weer voor aan
Het jongere stel, de oude vrouw
Zij is nog niet zo lang in de rouw
Het jongere stel, we bespreken boeken
En plaatsen die we nog moeten bezoeken
We drinken een wijntje voor hun vertrek
En dan is er een lege plek
Al 62 jaar naar dezelfde plek
Zo ongeveer hun eigen stek
Komt de dag erna de oudere vrouw
Ze is de hele dag in touw
Met de bloemetjes en plantjes
Die ze verzorgt met groene handjes
Drie jaar nu alleen, zonder man
Flink dat ze dat kan
Vertelt ze verhalen van vroegere tijden
Ja, toen waren ze nog met z’n beiden
Morgen vertrekken wij
Weer terug naar huis
Het was goed zo, aan de Lahn
Twee weekjes met de buurtjes te staan.
De campingjury
Kees, heb je die vrouw hiertegenover gezien?
Je weet wel, die bij nummer tien.
Die zit alwéér de hele dag op haar telefoon.
Zal ik tegen haar zeggen
dat ze dat ding nou eens weg moet leggen?
Het is bijna ziekelijk gewoon!
Oh ja en wat ik ook nog zeggen wou...
Weet je nog die andere vrouw,
die dunne, die chagrijn.
Die zag ik vandaag van de glijbaan gaan!
Met haar benen in de lucht kwam ze beneden aan.
Die zal nu toch eindelijk wel losgekomen zijn?!
Tsss, Kees, zie je daar die vent?
Die ene met die opblaastent?
Die had vorig jaar toch geen gaspit?
Nu heeft hij er twee!
Hoe krijgt hij het allemaal mee?!
Als hij inpakt, reken maar dat ik klaarzit.
Trouwens, toen ik net broodjes ging halen
zag ik die kibbelfamilie betalen.
Al zag ik alleen de moeder met de jongste spruit.
Stel je voor dat een van hun ruzies ontspoorde
en dat heel de camping het hoorde...
Misschien heeft die kleine het eindelijk verbruid.
Zeg Kees, heb je hier wel eens bij stilgestaan:
Zouden wij ook bij anderen over de tong gaan?
Dat vind ik dan wel heel brutaal!
Ach, misschien is het wel enkel lof
we geven ze natuurlijk ook niet veel stof...
Wij zijn gelukkig heel normaal!
Zomerkleed
De zon plakt aan je huid
Bruin noemt zich teint
Je kleed is als een zwoele zomer
Die eindeloos lang aansleept
De zon kleurt je huid
Bruin heeft de vrije hand
Je kleed dekt niet genoeg
Het is nu aan het oog
De zon bemint je huid
Bruin blijft achter
Iedereen wil je kleed zijn
Iedere blik is afgeleid
De zon eist je huid op
Bruin vaart bij zoveel aandacht
Je kleed heeft het moeilijk
Blikken kijken er doorheen
Ballonnen in het Schollebos
In de zachte adem van de avond
waar het water langs riet fluistert
en bomen hun verhalen dragen
in een taal die niemand ziet,
staan wij tussen het groen stil
de lucht nog warm van zon
zijn kleuren gevangen in touw en hoop,
klaar voor een reis door blauwe luchten.
De eerste ballon, vol van verlangen,
droeg stil ongezegde woorden,
de tweede, zwart als verre de nacht,
hield de dromen nog even vast.
Handen laten los — eerst aarzelend,
alsof de aarde zelf nog roept
maar langzaam wint de lichte drift,
die alles naar de hemel trekt
Ze stijgen op, langs tak en vogel,
langs het zachte goud van het licht,
tot beneden Capelle kleiner wordt,
en het Schollebos een herinnering.
Twee stippen nu, in wijde lucht,
gedragen door wat niemand bindt,
alsof ze weten waar ze heen moeten,
alsof de hemel hen zacht bemint.
En wij blijven achter, stil verwonderd,
met lege handen, maar vol gemoed,
want soms is loslaten het enige
dat werkelijk recht doet aan wat gebeurt.
Strandbeton
Een dagje kust
Zon, zee en strand
Ik ben niet alleen
Eb ruimt plaats
Een dagje aan zee
De hemel houdt de zon strak
De zee stuurt kalme wateren
Strand is zand dat een naam draagt
Oostende voor een dag
De zon legt de stad in de watten
De zee stuurt bevriende golven
Zand legt het aan met beton
Ik snak naar het einde van de zee
Ik ben een roodhuid geworden
Huidcellen hebben het leven gelaten
Had ik beton maar geloofd
Thuisglamping
Achteraan een tentje
In de aanbieding bij Decathlon
Blauw zoals de lucht
Met de rug naar de wind
Kamperen achter mijn huis
Mijn vader zaliger verklaart me gek
Ik ga op vakantie naar mezelf
Goedkoop en praktisch — geen files
Mijn verlof breekt aan
Deze keer iets met veel groen
Mijn gazon heeft de regen gesmaakt
Onder de boom schaduw op een presenteerblaadje
Out of office is ingesteld
Een muur tussen mij en andere kampeerders
Ik hoor ze praten — het zijn landgenoten
Op reis wil ik met rust gelaten worden
Met vakantie is tot rust komen
Zonder internetverbinding
De krant blijft op mijn thuisadres
Geen nieuws van het thuisfront
Campingtoilet in de woning
Met bijhorend sanitairgebouw
De keuken is uitgerust voor warm eten
Ik pik op tv iets mee van de Tour
Het best bewaarde geheim van de straat
Viersterrenscore op Trustpilot
Misschien beter niet — wil nog terugkomen
Mijn droomvakantie
Fuerteventura
Sterke wind is je naam
Hierover tref je geen blaam
Eens een vulkaan
Altijd een vulkaan
Wind heeft er vrijspel
Voor zonaanbidders een kwel
Maan landschap zou ook een toepasselijke naam zijn
Ongerept is je landschap rein
Schapen grazen tussen de lava resten
Of dit bioboeren zijn valt nog te beslechten
De menselijke voetafdruk zal je raken
Snelwegen zijn het maan landschap aan het vermaken
Vliegtuigen landen op de lava baan
Om toeristen hun gang te laten gaan
Golfbrekers laten de oceaan stranden
Om uitgeblust te verzanden
De palmboom staat verdwaasd te kijken
Zonder druppelslang zal hij bezwijken
Sterke wind zal eens worden gekeerd
Wanneer palmbomen de wind pareert.
Puerto Banus
Porsches zijn er heel gewoon,
Extra gassen zonder hoon,
Exorbitante jachten op een rij,
Voor plezierboten gaan zij niet op zij,
Uitstraling wordt door geld bepaald,
Voor àlles wordt duur betaald,
Nederlands lijkt een tweede taal,
Na tienen maken zij flink kabaal,
Migranten lopen met hun nep waar te leuren,
Zo kunnen zij wat inkomsten beuren,
The old town laat zien hoe het is geweest,
Een visvangst was een feest,
De invalide loopt met een collectebak rond,
Onverschilligen snoert hij de mond,
Religie was een bindende factor,
Aan de hogere macht gaf een ieder gehoor,
De geest laat ons hier reflecteren,
Wat moeten wij het meeste eren,
Niets kan innerlijk geluk overstijgen,
Zoek hoe je dit kan krijgen.
20.000 uren onder zee
Stil stil stil stil
De ruimte schiet weg
over het panoramaraam
Nevels om onze spiraalduik
terug de oceaan in, Captain Colin
zweeft ons door echo's van leven
signalen in de ronde salon
20.000 uur is ver, we liggen
op zakken, drinken uit kristal
en leven in eeuwigheid
Nieuws is er niet
Het meisje van twee
wijst de zeesterren aan
haar zusje slaapt
in mama's schoot
De sonar loodst ons
langs diep gestemde schimmen
in de zoeklichten, het troebele duister
van de maanloze nacht en ontij
tot we aanspoelen in een fjord
HEEN... TERUG?
Een kleine kustvaarder verlaat de zee,
gaat de Rijn op, vertraagt vaart, kijkt voldaan
naar weiden, waar nieuwsgierige koeien staan,
verschrikt plaagzuchtig het drinkende vee.
De rivierstroom valt aan, maar laat zich gedwee
om de boeg splijten, door de schroef verslaan.
Heuvels ontvangen blij; het schip legt aan
bij een rotswand: voor enige dagen zijn stee.
Zwitserlands Bazel is eindbestemming.
Het vaartuig wordt verlicht, langzaam leeggehaald,
diens denken is een vragende wenteling:
"Wat heb ik mijzelf tijdens de reis verhaald?
Schenkt nauw vaarwater rijke ontdekking?
Wenkt wijdte nog, die onder sterren straalt?"
CHAUFFEUSE KARIN
De reisleidster
met manhaftig voorkomen
tilt zware koffers makkelijk
vult snel de laadruimtes
van de wachtende autobus
bestuurt deze met vaste hand
langs hoge steile helling
over diepe kloven
vertelt haar reizigers
luchtig ongedwongen
vol ruime kennis
van wat voorbij glijdt en straks komt
geeft weetgierigen voldoening
verzorgt de zakelijke plicht
rustig en volmaakt.
Een gedicht over vakantie wordt het hele jaar door gezocht, en om heel verschillende redenen. In juni voor het vakantieboekje van school of een bon-voyagekaartje voor collega’s. In augustus voor bij de vakantiefoto’s: een paar goede regels maken van een fotoboek een reisverslag. En in de donkere maanden vooral als tegengif: even terug naar dat terras, die bergpas, die eindeloze middag aan zee.
Onderweg zijn als levenskunst
De dichters hier schrijven over alle soorten reizen. Het georganiseerde geluk van de camping, waar de buurman met zijn krant net zo bij het uitzicht hoort als de bergen. De grote reis die je wereldbeeld kantelt. De file op de route du soleil, bezongen met galgenhumor. En telkens weer dat ene inzicht: je neemt overal jezelf mee, en juist daarom verandert reizen je. Wie het zomergevoel zoekt, vindt meer bij de zomergedichten; over eindeloze stranden en golven gaan de gedichten over de zee, en wie van specifieke bestemmingen houdt, kan grasduinen in landen en steden.
Heb jij onderweg weleens een gedicht in je opschrijfboekje gekrabbeld? Pak het erbij en plaats het — vakantieherinneringen zijn er om gedeeld te worden.