Direct naar de inhoud

Advertentie

Reizen & vakanties

155 zelfgeschreven gedichten · Schrijf je zelf? Plaats je gedicht

Koffers pakken, onderweg zijn, thuiskomen met verhalen: reizen is poëzie in beweging. Hier vind je gedichten over vakantie en verre reizen: van camping in Frankrijk tot rugzak in Azië, en het heimwee-achtige gevoel als het weer voorbij is.

Meest geliefd in Reizen & vakanties

Weergave

Japan

Het land van de reizende zon, de vriendelijke glimlach.
Het land dat mij van een onvergetelijke vakantie voorzag.
Het land met de scherpste koksmessen en de smakelijkste keuken.
Het land van de sakura en de bonsai: de kersenbloesem en de rode haagbeuken.
Het land van de boeddha, de shrines, goshuins, kloosters en tempels.
Het land van voorzichtigheid, waar je niet stapt op de drempels.
Het land van de vele gezichten, waar men het woord 'nee' niet kent.
Het land van rust en beheerstheid, waar niemand rondrent.
Het land waar ik mij meer dan welkom heb gevoeld.
Zo schoon, zo mooi, zo zuiver; dat is hoe vakantie is bedoeld.

0 Bekijk

Met Djoser naar Japan

Daar gingen we dan, vanuit Amsterdam naar Osaka.
Naar het land waar ik niets of niemand versta.
Maar nog nooit eerder voelden wij ons ergens zo welkom!
Zo verfijnd, zo beleefd, zo schoon, dat is hoe het allemaal begon.

De 'djoserclub' bleek een stel fijne en gezellige mensen te zijn.
Dat is voor een ontspannen vakantie wel zo fijn.
Onze reisbegeleidster leerde het land, net als wij, voor het eerst kennen.
Aangezien Japanners blijkbaar geen nee durven te zeggen, was dat soms even wennen.

Vol vertrouwen en vol nieuwe energie beleefden wij elke dag met volle teugen.
De mooie geisha's, het magische bamboebos, de prachtige tempels: het staat geschreven in ons geheugen.
Alleen de hertjes in Nara bleken toch een stuk minder schattig dan gedacht.
Maar deze vakantie kan niet meer stuk: het is meer dan wij hadden verwacht!

Nog een kasteel beklommen & prachtige kunstwerken aanschouwd in het mooie Matsumoto.
Gewandeld, gereisd, gewinkeld en onze ogen mogen uitkijken in de metropool Tokio.
Toen brak het moment aan dat de reis ten einde was gekomen.
Een ding weet ik zeker: dit was absoluut de reis van mijn dromen.

0 Bekijk

Vive la France

Als puber mocht ik met pa en ma mee,
samen met mijn zus in een 2CV, o jee,
kamperen in la douce France in een tent,
toch een hele stap voor een jonge twent.

Het land was heuvelachtig en aardig groot,
's avonds kleurde de lucht mooi rood.
Het viel op, ze spraken er allemaal Frans,
dus met Engels of Duits had je weinig kans.

Bij de bakker, een boulanger daar geheten,
was ik de naam voor brood en zo vergeten.
Dus vroeg ik netjes: "Hei je ook n stoet?"
En ja, de bakker antwoordde: "Good."

Toen dacht ik: "mijn Frans is zo slecht nog niet,
al verstaat die bakker mij ook al dan niet".
Met brood en wijn werd het leven een feest
zo voelde ik mij Fransman, al was ik altijd een Twent geweest.

0 Bekijk

Smachtend verlangen

De rivier voert het water
Naar verre onbekende oorden.
Over die oorden gaat er
Een verhaal verteld in woorden,
Die niemand ooit hoorde.

D’weemoed, die het teweeg bracht,
Roept verlangen op en smacht,
Naar onbekende ver gelegen oorden,
Waar de vervulling wacht
Die het hart verstond van de woorden.

0 Bekijk

Weerzien Gran Canaria

Ik heb de zon weer zien schijnen
op je bergmassief, mijn horizon zal verkleinen
nadat de maan op jouw vulkanische bergen mag verdwijnen.

Dit jaar heb je tot mijn verbazing je veelzijdigheid laten zien
ik was in the cloud opgeslagen, is dit wat ik verdien
na mij vierde weerzien.

0 Bekijk
Premium-dichter

SONNET FOR NORFOLK

Is groen-glooiend Norfolk sonnetwaardig?
Zeker wel! Want het is er prachtig
en iedereen is er waarachtig
zó Engels, voorkomend en aardig.

Zoals in Wells Next-the-Sea,
een pittoresk dorp aan de haven.
Waar je je aan een pint kunt laven,
fish and chips deelt met familie

tijdens het krabben vangen aan de kade.
Om die vervolgens weer los te laten
met een krabbenrace naar zee.

Dan Norwich, waar je wordt je overladen
met historie en cultuur op pleinen en in straten.
So… visit Norfolk if you can some day!

0 Bekijk

Einde vakantie

De zomertijd blijft achter
in dagen van zand en zout.
Langs de kust verzwakt het licht
en ademt de zee de avond in.

In mijn koffers vouw ik
een laatste restje zomer,
diepblauw als de horizon.

Ik sluit ze
en laat haar los -
aan het einde van de vloed.

Chris h.

0 Bekijk

Vakantie

Caravans en campers op een rij
Zo staan we op de camping zij aan zij
Allen met een terrasje ervoor
Gezellig is dat hoor

Buren komen en buren gaan
En je stelt je weer voor aan
Het jongere stel, de oude vrouw
Zij is nog niet zo lang in de rouw

Het jongere stel, we bespreken boeken
En plaatsen die we nog moeten bezoeken
We drinken een wijntje voor hun vertrek
En dan is er een lege plek

Al 62 jaar naar dezelfde plek
Zo ongeveer hun eigen stek
Komt de dag erna de oudere vrouw
Ze is de hele dag in touw
Met de bloemetjes en plantjes
Die ze verzorgt met groene handjes

Drie jaar nu alleen, zonder man
Flink dat ze dat kan
Vertelt ze verhalen van vroegere tijden
Ja, toen waren ze nog met z’n beiden

Morgen vertrekken wij
Weer terug naar huis
Het was goed zo, aan de Lahn
Twee weekjes met de buurtjes te staan.

0 Bekijk

De campingjury

Kees, heb je die vrouw hiertegenover gezien?
Je weet wel, die bij nummer tien.
Die zit alwéér de hele dag op haar telefoon.
Zal ik tegen haar zeggen
dat ze dat ding nou eens weg moet leggen?
Het is bijna ziekelijk gewoon!

Oh ja en wat ik ook nog zeggen wou...
Weet je nog die andere vrouw,
die dunne, die chagrijn.
Die zag ik vandaag van de glijbaan gaan!
Met haar benen in de lucht kwam ze beneden aan.
Die zal nu toch eindelijk wel losgekomen zijn?!

Tsss, Kees, zie je daar die vent?
Die ene met die opblaastent?
Die had vorig jaar toch geen gaspit?
Nu heeft hij er twee!
Hoe krijgt hij het allemaal mee?!
Als hij inpakt, reken maar dat ik klaarzit.

Trouwens, toen ik net broodjes ging halen
zag ik die kibbelfamilie betalen.
Al zag ik alleen de moeder met de jongste spruit.
Stel je voor dat een van hun ruzies ontspoorde
en dat heel de camping het hoorde...
Misschien heeft die kleine het eindelijk verbruid.

Zeg Kees, heb je hier wel eens bij stilgestaan:
Zouden wij ook bij anderen over de tong gaan?
Dat vind ik dan wel heel brutaal!
Ach, misschien is het wel enkel lof
we geven ze natuurlijk ook niet veel stof...
Wij zijn gelukkig heel normaal!

0 Bekijk

Zomerkleed

De zon plakt aan je huid
Bruin noemt zich teint
Je kleed is als een zwoele zomer
Die eindeloos lang aansleept

De zon kleurt je huid
Bruin heeft de vrije hand
Je kleed dekt niet genoeg
Het is nu aan het oog

De zon bemint je huid
Bruin blijft achter
Iedereen wil je kleed zijn
Iedere blik is afgeleid

De zon eist je huid op
Bruin vaart bij zoveel aandacht
Je kleed heeft het moeilijk
Blikken kijken er doorheen

0 Bekijk

Ballonnen in het Schollebos

In de zachte adem van de avond
waar het water langs riet fluistert
en bomen hun verhalen dragen
in een taal die niemand ziet,

staan wij tussen het groen stil
de lucht nog warm van zon
zijn kleuren gevangen in touw en hoop,
klaar voor een reis door blauwe luchten.

De eerste ballon, vol van verlangen,
droeg stil ongezegde woorden,
de tweede, zwart als verre de nacht,
hield de dromen nog even vast.

Handen laten los — eerst aarzelend,
alsof de aarde zelf nog roept
maar langzaam wint de lichte drift,
die alles naar de hemel trekt

Ze stijgen op, langs tak en vogel,
langs het zachte goud van het licht,
tot beneden Capelle kleiner wordt,
en het Schollebos een herinnering.

Twee stippen nu, in wijde lucht,
gedragen door wat niemand bindt,
alsof ze weten waar ze heen moeten,
alsof de hemel hen zacht bemint.

En wij blijven achter, stil verwonderd,
met lege handen, maar vol gemoed,
want soms is loslaten het enige
dat werkelijk recht doet aan wat gebeurt.

0 Bekijk

Strandbeton

Een dagje kust
Zon, zee en strand
Ik ben niet alleen
Eb ruimt plaats

Een dagje aan zee
De hemel houdt de zon strak
De zee stuurt kalme wateren
Strand is zand dat een naam draagt

Oostende voor een dag
De zon legt de stad in de watten
De zee stuurt bevriende golven
Zand legt het aan met beton

Ik snak naar het einde van de zee
Ik ben een roodhuid geworden
Huidcellen hebben het leven gelaten
Had ik beton maar geloofd

0 Bekijk

Thuisglamping

Achteraan een tentje
In de aanbieding bij Decathlon
Blauw zoals de lucht
Met de rug naar de wind

Kamperen achter mijn huis
Mijn vader zaliger verklaart me gek
Ik ga op vakantie naar mezelf
Goedkoop en praktisch — geen files

Mijn verlof breekt aan
Deze keer iets met veel groen
Mijn gazon heeft de regen gesmaakt
Onder de boom schaduw op een presenteerblaadje

Out of office is ingesteld
Een muur tussen mij en andere kampeerders
Ik hoor ze praten — het zijn landgenoten
Op reis wil ik met rust gelaten worden

Met vakantie is tot rust komen
Zonder internetverbinding
De krant blijft op mijn thuisadres
Geen nieuws van het thuisfront

Campingtoilet in de woning
Met bijhorend sanitairgebouw
De keuken is uitgerust voor warm eten
Ik pik op tv iets mee van de Tour

Het best bewaarde geheim van de straat
Viersterrenscore op Trustpilot
Misschien beter niet — wil nog terugkomen
Mijn droomvakantie

0 Bekijk

Fuerteventura

Sterke wind is je naam
Hierover tref je geen blaam
Eens een vulkaan
Altijd een vulkaan
Wind heeft er vrijspel
Voor zonaanbidders een kwel
Maan landschap zou ook een toepasselijke naam zijn
Ongerept is je landschap rein
Schapen grazen tussen de lava resten
Of dit bioboeren zijn valt nog te beslechten
De menselijke voetafdruk zal je raken
Snelwegen zijn het maan landschap aan het vermaken
Vliegtuigen landen op de lava baan
Om toeristen hun gang te laten gaan
Golfbrekers laten de oceaan stranden
Om uitgeblust te verzanden
De palmboom staat verdwaasd te kijken
Zonder druppelslang zal hij bezwijken
Sterke wind zal eens worden gekeerd
Wanneer palmbomen de wind pareert.

0 Bekijk

Een gedicht over vakantie wordt het hele jaar door gezocht, en om heel verschillende redenen. In juni voor het vakantieboekje van school of een bon-voyagekaartje voor collega’s. In augustus voor bij de vakantiefoto’s: een paar goede regels maken van een fotoboek een reisverslag. En in de donkere maanden vooral als tegengif: even terug naar dat terras, die bergpas, die eindeloze middag aan zee.

Onderweg zijn als levenskunst

De dichters hier schrijven over alle soorten reizen. Het georganiseerde geluk van de camping, waar de buurman met zijn krant net zo bij het uitzicht hoort als de bergen. De grote reis die je wereldbeeld kantelt. De file op de route du soleil, bezongen met galgenhumor. En telkens weer dat ene inzicht: je neemt overal jezelf mee, en juist daarom verandert reizen je. Wie het zomergevoel zoekt, vindt meer bij de zomergedichten; over eindeloze stranden en golven gaan de gedichten over de zee, en wie van specifieke bestemmingen houdt, kan grasduinen in landen en steden.

Heb jij onderweg weleens een gedicht in je opschrijfboekje gekrabbeld? Pak het erbij en plaats het — vakantieherinneringen zijn er om gedeeld te worden.