Direct naar de inhoud

Advertentie

Pandemie

De koning woonde in zijn paleis,
Had alleen via zijn maarschalk
Contact met volks wel en wee,
Kreeg zo weinig waarheid mee.

Tot op zekere dag de maarschalk
Op zijn dagelijks bezoek verscheen,
En tot de koning zei, de schatkist is leeg,
Hij over d'oorzaak wijselijk zweeg,

Wijl d’onderdanen waren niet meer,
Het land was leeg,
Waren allen vertrokken met ’t veer,

Door een pandemie, over de Styx,
Die het ganse land velde,
Over d'herkomst ervan wist hij niks.
0
Melding maken over dit gedicht
Waarom meld je dit?

Reacties

Nog geen reacties. Wees de eerste die reageert.

Over de dichter

Joris Olivier

1979 gedichten · 81 hartjes

Mijn eerste gedichtje schreef ik voor mijn eerste liefde Anja: Ik denk, Een meisje, Ik wenk, Ik bewijs je, Mijn liefde…

Lees ook “Schuldig” of “Herinnering 1”.