Direct naar de inhoud

Advertentie

in Gedichten over rampen ·

Het coronavirus

Het corona virus.

Het duurt al sinds maart
en het heeft een lange staart
dat corona gedoe.
Ik ben het zo moe
rondlopen met een mondkapje,
eigenlijk is het een soort maskertje
waarmee je je verbergt voor je bekenden
althans dat is wat ik ben aan het denken.
Het ziet er raar en vervreemdend en eng uit
zo een doek voor je snuit.
Goed, het is tegen verspreiden van het ziekte.
Een tweede lockdown nu
geen samenscholingen ongeacht je tenue.
Slechts in je eentje de supermarkt in
en het karretje ontsmetten in het begin
horeca dicht, verenigingsleven mag niet, Cyn.
Thuiswerken, kinderen les vanuit de pc.
ja met zijn allen kijken we naar die ellende op tv.
God, springen we nou in het diepe,
Is nu echt de eindtijd?
Want dit heerst wereldwijd.
De hele aarde is besmet
men is ontzet
God is dit nu straf zoals in de tijd van Noach
of zoals de 10 plagen in het oude Egypte.
Waren wij mensen weer ongehoorzaam
en treft onszelf wederom alle blaam?

-==-==-==-==-==-==-==-EINDE-==-==-==-==-==-==-==
0
Melding maken over dit gedicht
Waarom meld je dit?

Reacties

Nog geen reacties. Wees de eerste die reageert.

Over de dichter

Vrouwke

685 gedichten · 16 hartjes

Ik ben een vrouw. Een vrouw die vecht voor geluk, vrolijkheid en succes in haar leven. Ik strijd. Ik heb hoop. Ik geef…

Lees ook “Vraag jezelf eens af” of “Stuur me die app”.

Schrijf je zelf? Plaats je gedicht