INLOGGEN
WEBSHOP
BOEKEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Een bede om berusting

Psalm 39 Van David. Een bede om berusting.

Ik dacht: ‘Ik zal mijn weg zuiver en altijd rein bewaren
om niet te zondigen met mijn tong, en leugens te baren.
Ik zal mijn mond zeker met een muilband bedwingen,
zolang die godontkenner voor mij staat te springen.’

Ik was verstomd, sprakeloos, verstoken van het goede,
maar mijn smart werd heviger, het was mijn hart dat bloedde.
Een vuur laait in mijn binnenste op, ik verzucht,
‘laat mij Heer mijn einde kennen’, sprak ik, ‘geef lucht.’

Wat is de maat van mijn dagen, laat het mij toch weten,
mijn leven is in Uw Hand, ik voel mij als gebeten.
U heeft mijn dagen als een paar handbreedten gesteld,
mijn levensduur is als niets, mijn dagen zijn geteld.’

Ja, ieder mens, hoe vast hij staat, is een ademtocht,
de mens gaat daar henen als een schaduw, nevelvocht.
Als een ademtocht suizen zij weg, anderen pakken bijeen,
en zij weten niet wie het meeneemt , dat weet de Heer alleen.

Ja, en nu,verwacht ik de Heer, mijn hoop is alleen op U,
mijn overtredingen heb ik verteld, mijn redding is nu.
Stel mij niet tot een smaad voor de gekken en dwazen,
ik ben stil en verstomd; mijn mond blijft mij verbazen.

U zelf Heer heeft mij gered, nam Uw plaag van mij weg,
haast bezweek ik door Uw bestraffing op mijn levensweg.
Slaat U iemand als een straf voor zijn ongerechtigheid,
dan gaat zijn schoonheid verloren als een mot in het slijk.

Ieder mens is als een ademtocht in dit leven,
Hoor mijn gebed Heer, spaar leven, door U gegeven.
Zwijg niet bij mijn geween, Ik ben een vreemdeling bij U,
een bijwoner, zoals mijn vaderen voel ik mij nu.

Wendt Uw blik af, zodat ik mij weer kan verblijden,
eer ik ga, en niet meer ben, om verder te strijden.

Bewerkt door Joop Gilhuis.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 07-06-2018

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Joop Gilhuis
Actief sinds: 09-12-2016
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Een bede om berusting’ van Joop Gilhuis zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.