De politieke elite

Joris Olivier

Ze zagen er uit,
Om door ‘n ringetje te halen,
De dames en heren
Van de politiek.

Maaaaar, als ze hun monden
Open deden, wist je niet,
Of je je oren kon geloven
Over de taal die ze uitbraakten.

Daar lusten de honden geen brood van,
Gingen je oren van tuiten,
Dichtung und Wahrheit
Waren niet van elkaar te scheiden.

Ze met de mond beleden bleken loze beloften,
Hadden d’kiezers gans niets aan,
Streken zij wel een mooi centje mee op,
Ook al deden ze geen ene nop.

Hoe dit gekrakeel in daden om te zetten,
Laat staan iets dat vruchten afwerpt,
Joost mag het weten, niet door ’t Kamerlid,
Die blijkt slechts ’n partijhopper.

Waar moet dit heen, hoe zal ’t gaan,
Blijkt alleen puinruimen van voorgangers
Om dan weer nieuw puin te storten
Voor de volgende gekozen ballenbende.