de eerste

hij is de eerste van het land
maar draait voortdurend met zijn kont
zit hoog en droog en afgesloten
van de rest
hij is de windhaan op de toren
van de kerk
gaat mee met alle winden
hij luistert scherp
naar ieder weerbericht
want als het weer keert
schuift hij als een slang
hij denkt alleen maar
aan zijn eigen vel
zijn eigen gewin
door zijn gespin
de eerste en de laatste
om plaats te maken