Gedichten over pesten

hoe ik gepest ben

Nageroepen.
Nagekeken.

Ik wil niet meer, IK WIL NIET MEER!

Uitgescholden.
Uitgesloten.
Uitgelachen.

Ik wil niet meer, IK WIL NIET MEER!

Over geroddedeld.
Over gepaat.

Ik wil niet meer, IK WIL NIET MEER!

Betrokken in zooi.
Betrokken in niks.

Ik wil niet meer, IK WIL NIET MEER!

Niets mogen doen.
Niet geholpen worden.

Ik wil niet meer, IK WIL NIET MEER!

Onzichtbaar.
Te zichtbaar.

Ik wil niet meer, IK WIL NIET MEER!

Doet echt niks.
Doet te veel.

Ik wil niet meer, IK WIL NIET MEER!

Sarcastische opmerkingen.
Sarcastische leugens.

Ik wil niet meer, IK WIL NIET MEER!

Verdrietig.
Verprutst.

Ik.

Ik wil niet meer, IK WIL NIET MEER!

Klein.
Mislukt.

Ik.

Ik wil niet meer, IK WIL NIET MEER!

Ik ga niet naar school.
Ik ben ziek!

ik wil niet terug.
Ik wil niet meer.
Ik wil niet meer.
Ik wil niet meer.

— Alix

Pesten: Een Roep om Solidariteit en Hoop

In de schaduw van de samenleving, waar woorden wonden slaan,
Pesten, een gif dat harten doet verdwaasd staan.
Een stille schreeuw, een roep om begrip,
In de wereld van pijn, waar slachtoffers verstijven, verstrikken, verschuiven.

Woorden als pijlen, scherp en vol venijn,
Pesten, een wreed spel waarin onschuldigen lijden.
De speelplaats een strijdtoneel, de klas een arena,
Een cyclus van macht en kwetsuur, een vicieuze camera.

Maar zie, in de weerbaarheid, een kracht die ontstaat,
Pesten, een schaduw waarin de zon van hoop weer gaat.
Laten we spreken, de stilte doorbreken met een stem,
Voor hen die lijden, een toevlucht bieden, een brug over het kwaad.

In solidariteit, laten we samen opstaan,
Pesten, een zaak waar we ons tegen verzetten, resoluut gaan.
Een gemeenschap van mededogen, waar liefde heerst,
Voorbij het pesten, naar een wereld waar respect immer feest.

— Amée

Impact op het leven

Of je nu jong of oud wordt gepest
Het heeft voor beiden de rest
Op hun verdere leven impact
Waardoor ze bewust of bedekt
Op die manier uiting gaan geven
Op een deel van hun leven
En mensen aandacht in die lijn
Gaan geven op wie ze niet zijn
Maar nu zo worden herkend
En wat nooit en te nimmer went

Want de innerlijke persoonlijkheid,
Hun houding en gedrag ten spijt,
Zou zo graag anders willen zijn
Want hun gedrag vanwege de pijn
Heeft hen door het pesten geraakt
En zo hun gedrag veroorzaakt

Denk hieraan als je zelf pest
Dat je iemands leven voor de rest
Kan beschadigen of vernielen
En zo de vele menselijke zielen
Door het pesten en het stangen
Jarenlang door angst kan bevangen
En zichzelf niet meer kunnen zijn
Door fysiek of mentaal aangedane pijn

— Gertjan van der Kraan

In mezelf is het stil

Soms als iets heel moeilijk is
En ik dan de moed nog mis

Kan ik in mezelf gaan
Daar haal ik dan kracht vandaan

In mezelf is het stil
Kan ik denken wat ik wil

Zie ik dan een puntje licht
Komt er rust in mijn gezicht

Ik ben goed zoals ik ben
Hoe ik mezelf van binnen ken

Iedereen is speciaal
En anders zijn we allemaal

We hoeven niet op elkaar te lijken
We hoeven niet bij elkaar af te kijken

Maar ik mag zijn hoe ik dat wil
En ben jij anders, blijf ik stil

Het is OK want jij bent jij
En hoe jij bent is niet van mij

Maar hoe ik ben dat is dat wel
Is wat ik aan mezelf vertel

In mijzelf is het stil
En kan ik denken wat ik wil

— Soul Treasures

Niet

Je ziet ze
maar je hoort ze niet
Je hoort ze
maar je ziet ze niet

Je wilt kijken
maar dan hoor je niet
Je wilt horen
maar dan zie je niet

wat is wel en wat is niet?
Zij maken het wel
Ookal is het niet

Kijkent tussen je vingers, het riet
In de hoop dat je iets ziet
Maar je hoort alleen het lied
Het lied van niet

Zouden zij het horen?
Het lied
Van niet
Ik denk het niet

— Mats

PLAGIAAN

Een vreemd geheimzinnig dier
waarin wasbeer aap en vos
te herkennen zijn
vindt zijn thuis in het woonbos
van de bevriende dwergen
Olle Kapoen en Puk Toffel

het eenzelvige wezen
blaakt van ontdekkingslust
onderneemt levendig en druk
maakt het bosleven
tot een schreeuwende warboel
vogels en grote dieren
worden allemaal gestoord
in hun dagelijks doen

de beide kleine vrienden
trachten de indringer
te vangen met kooien
of diepe valkuilen
maar zijn zelf slachtoffers
van eigen kundige maaksels

bij een wilde achtervolging
vallen ze in een rivier
dreigen te verdrinken

onbegrijpelijk wonder!

die gehalte plaaggeest
redt de drenkelingen

de redder komt in Olles huis
leert vloeren aanvegen
en aardappels schillen
schildert met enig geklieder
muren en raamkozijnen
het vermeende tergen van eens
was sterke leergierigheid.

— Han Messie

Plots totaal verlies;

Bij elk gesprek vragen mensen of ik mij schuldig voel;
Om wat mij is aangedaan;
Schuldgevoel.
Mij schaam.

Het is een illusie;
Een mechanisme van sociale controle;
Ongezond;
Het doet vreselijke dingen met je lichaam.

Verwarring;
Kon het maar niet begrijpen;
Waarom mensen vrienden wilden zijn;
En dan plots een totaal verlies.

Waarom mensen zich aangetrokken voelden;
En dan ineens mij uitkotsten;
Wat ligt er ten grondslag;
Aan deze sociale interacties.

Schuldig gaan voelen;
Wat mij is aangedaan;
Geen slachtoffer ben;
De dader van mijn straf.

Schuldgevoel had ik lang;
Zelfs uit het leven willen stappen;
Maar voor wie en wat eigenlijk;
Vraag het mij nog steeds af!

— GonzoszVoice

Geveegd paadje; ( weer frisse moed )

Eindelijk je pad geveegd;
Obstakels laten verdwijnen;
Schaduwen vertrokken;
De zon weer willen zien schijnen.

Energie verkregen;
De bezem weer op durft te pakken;
Stevig in eigen hand houden;
Moed niet meer laten zakken.

Energie en kracht verkregen;
Niet meer lijdt;
Jezelf mag bedanken;
Voelt bevrijdt.

Eindelijk je pad geveegd;
Het verleden weg van het heden;
Opnieuw (durven) te bewandelen;
Fris mag en kan betreden.

— GonzoszVoice

Plots totaal verlies;

Bij elk gesprek vragen mensen of ik mij schuldig voel;
Om wat mij is aangedaan;
Schuldgevoel.
Mij schaam.

Het is een illusie;
Een mechanisme van sociale controle;
Ongezond;
Het doet vreselijke dingen met je lichaam.

Verwarring;
Kon het maar niet begrijpen;
Waarom mensen vrienden wilden zijn;
En dan plots een totaal verlies.

Waarom mensen zich aangetrokken voelden;
En dan ineens mij uitkotsten;
Wat ligt er ten grondslag;
Aan deze sociale interacties.

Schuldig gaan voelen;
Wat mij is aangedaan;
Geen slachtoffer ben;
De dader van mijn straf.

Schuldgevoel had ik lang;
Zelfs uit het leven willen stappen;
Maar voor wie en wat eigenlijk;
Vraag het mij nog steeds af!

— GonzoszVoice

De week tegen het pesten.

In de week van het pesten maak ik een gedicht ,
schijn me schijnwerper op dit licht .
Het is de week van het pesten .
Al het verdriet wat kinderen overkomt ,
maar wat bij de ouderen nog steeds niet voorbij is en verstomt .

Soms zie je het verdriet niet bij de mens ,
heeft zij of hij toch die ene wens ,
Dat ze verder kunnen gaan in een leven vol blijdschap ,
dus kap met schoppen op zijn fiets ja die ene trap
je ziet nooit de littekens van dat hart ,
maar wat hoopt dit meisje of jongen op een nieuwe start .

Hij wil niet meer lijden , wil geen jointje roken om zijn verdriet te vergeten ,
hij hoopt alleen maar op die ene vraag antwoord te krijgen en niet meer te zweten .
Te zweten als ze hem weer opwachten op het schoolplein .
Dat ze dan weer 4 tegen een zijn .
Zijn tas overgooien ,
zijn lekkernij over de grond heen strooien .
Zijn tas die in de vuilnisbak verdwijnt ,
waar de zon voor hem of haar al lang niet meer schijnt.

Ik zeg vanuit mezelf wat wil je hiermee bereiken ?
Dat iedereen tegen je op zal kijken ?
Dat iedereen zegt zo die jongen is stoer .
Maar dat is het niet het is laf ,
laat iemand in zijn of haar waarde ,
ook al houdt dat meisje van paarden ,
ook al houdt die jongen van computerspellen ,
ook al houdt zij of hij van wiskunde en tellen .

Iedereen hoort er bij ,
want wij zijn samen de mensheid ik en jij .
Maak elkander blij .

Laat elkaar in hun waarde en laat het pesten ooit overgaan ,
dat we samen zij aan zij staan .
En vechten tegen de onrecht van het leven ,
geef die jongen of dat meisje haar vrijheid om ook aan andere weer zijn of haar liefde te geven .

En dan zeg ik met een duim mensen we zijn goed bezig maar zet die stap .
Om omhoog te kijken op die ladder op die trap .

Ik alleen kan dat niet bereiken ,
alleen wij samen als mensen ,
want ook die kids hebben wensen .
De wens om zich vrij te voelen ,
om zich te ontwikkelen om weer te lachen en te stralen .
En zo de weg omhoog in te zetten en niet te dalen .

— Lesley Biest

aan mijn pester

je deed me pijn
het is oké
ik ben meer ik
als dat jij, jij zult zijn
ik ken mijzelft
meer dan jij, jou kent
ik ben sterker
sterker dan jij geweest bent
ik voel me goed
het is oké

— Merel Maris

Outsider zijn

Ik stond bij zijn kleurrijke herfsttuintje opnieuw
te genieten, totdat zijn voordeur voor mij in
het zicht kwam
Twee alleraardigste platen daarop geplakt
met Sint en een omgekeerde Pieterman.....

Die laatste zag je dus op de rug en ik schoot
erom in de lach Dan dat de bewoner mij
opeens zag en joviaal kwam begroeten
voorzien van een lieve glimlach
Hij was altijd al een outsider, zo zei hij mij

Ik vond zijn onconventionele gedrag prachtig
en herkende meteen mijzelf daarbij
Is dat het wat ons mogelijk wat verbindt?
Zo blij zijn als een kind om geurende bloemen,
een jou zacht strelende wind?

Verder vermeldt hij nog dat hij achter zijn rug
volop wordt bespot.....
Als je niet in een geijkt plaatje past, scheldt men
je rustig verrot
Ik weet, hij wenst me heel graag voor wat thee

binnen
Maar nee hoor, gevoel voor verhoudingen in
acht nemend, begrijp ik dat wel maar wil hier
toch niet aan beginnen.

Dakoyria, 2020.

— Dakoyria

Pesten en eenzaamheid

Een lief klein meisje.
Onzeker en alleen.
Ze wilt niet naar school gaan
Want ze heeft daar niemand om haar heen.
Mensen lachen haar uit.
Hey lelijkerd! Roepen ze luid.
Waarom doen ze zo tegen mij?
Is wat ze elke dag denkt.
Niemand heeft ze iets aangedaan
En toch niemand die haar wat liefde schenkt.
Niemand beseft hoeveel pijn het haar doet.
Niemand beseft hoe ze zich voelt.
Een lief klein meisje
Onzeker en alleen
Blijft hopen dat ze op een dag
Omringt is, met lieve mensen om haar heen.

— Dayana Jones

alleen

geluk dat voel ik niet meer
ik mag niet meedoen alweer
het doet me pijn
voel me waardeloos en klein
keer op keer zit ik weer alleen
oh waarom zijn jullie zo gemeen
ik ben goed zoals ik ben toch
waarom dan deze oorlog
ik ben bang
al veel te lang

— Merel Maris

De uitwegloze strijd

De 15 jarige Bas is samen met zijn moeder net verhuisd naar een nieuwe stad,
Daardoor gaat hij ook naar een nieuwe school, best spannend vind hij dat.
Hij hoopt hier veel vrienden te maken,
En niet dat ze, net als op zijn vorige school zijn uiterlijk gaan afkraken.
Wanneer hij voor het eerst het schoolplein op loopt is het gelijk raak,
Scheldwoorden vliegen hem meteen om de oren, de tranen zijn in de maak.
Niet weer hè, denkt hij gelijk,
Op iedere school hetzelfde gezeik.
Als hij aan het eind van de dag wordt opgewacht door een groepje klasgenoten,
Wordt hij van zijn fiets af getrokken en krijgt een paar harde stoten.
Ook zijn bril krijgt hij stuk terug,
Hierna pakt hij snel zijn fiets en gaat hij met tranen weg heel vlug.
Eenmaal thuis loopt hij gelijk boven,
De plek waar hij zichzelf van het leven zou beroven.
Wanneer zijn moeder thuis komt, wil zij graag weten hoe zijn dag geweest is,
Als ze hem roept en geen gehoor krijgt weet ze al, dit is mis.
Ze rent naar boven om te gaan kijken,
Maar tot grote schrik ziet ze dat ze hem niet meer zal kunnen bereiken.
Hij heeft zichzelf opgehangen aan het plafond,
En zijn moeder wist even niet meer waar zij haar tranen laten kon.
Ze vond een briefje op zijn bed,
Daarop stond, "sorry mama als je dit leest heb ik het niet gered.
Jarenlang vonden ze mij te dik en te lelijk op die andere school,
Nu begon het op dag 1 weer en was bij mij de maat vol.
Ik hoop dat je niet boos bent mama,
Kom mij vooral niet achterna.
Jij hebt nog genoeg te beleven op deze aardbol,
Jou leven bestaat uit veel meer lol.
Mama, jij was de beste moeder die ik mij ooit heb kunnen wensen,
Sorry mama het kwam niet door jou maar door heel veel andere mensen".

— Jelle Rijsken