Het tijdelijke sloot
strekte mijn armenreikte met handen
maar voelde leven
langs vingers glijden
met nagels striemen
getrokken over je rug
het tijdelijke sloot maar
gaf je ziel nog niet bloot
er is geen begin
door een schat aan
herinnering achter te laten
de gaten zijn veel te groot
deze breken met
weemoed en respect
wat je liefhebt is klaar
voor een nieuwe start
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.