Zingt lengte in de dagen

 jij bent de zon
 je stralen dansen stofjes
 ik wil sjansen met je
 geuren op balkon

 langs de gevel
 val je zomaar binnen
 belicht daar mensen
 die ook jou beminnen

 je oogt zo donker
 in het wit van steen
 je schaduw laat
 me nooit alleen

 ik hoor je ruisen
 als de wind vlaagt
 langs de huizen
 jij bent mijn refrein

 je zingt de lengte
 in de dagen laat de
 wolken regen dragen
 naar het avondland

 jij bent een
 warme herinnering
 ons afscheid duurt
 een schemering